Portal Polskiego Radia SA
słuchaj
shopping_cart
Polskie Radio
Section05

wyłączenie banerów

Śmierć w domu Elsnerów

10 marca 1840 r. zmarł w Warszawie 8-miesięczny synek Emilii (z d. Elsner) i  Ludwika Nideckiego. Najmłodsza córka profesora Elsnera poślubiła Ludwika, brata kompozytora Tomasza Nideckiego, najbliższego przyjaciela Fryderyka Chopina. Utalentowani bracia byli uczniami Elsnera. Tomasz otrzymał rządowe stypendium i wyjechał do Wiednia, zaś Ludwik był cenionym nauczycielem muzyki w Instytucie Aleksandryjskim. W jednym z listów do Fryderyka, Elsner napisał: „Żona moja, wraz z Córką moją Emilią z Elsnerów już teraz Nidecką, zasyłają swoje śliczne ukłony. Zięć mój Ludwik (tobie znany) swoje uszanowanie”. Ludwik Nidecki zmarł mając zaledwie 34 lata, niespełna trzy miesiące po śmierci swojego synka. W uroczystościach żałobnych uczestniczyła rodzina Chopinów. (md) Zobacz więcej na temat: 

Serca bicie. Biografia Andrzeja Zauchy

Bartek Koziczyński rozmawia z Katarzyną Olkowicz, współautorką biografii Andrzeja Zauchy  - Serca bicie. Andrzej Zaucha – wybitny muzyk, którego kariera została tragicznie przerwana. Mimo że był reprezentantem poprzedniej epoki, dla młodych nadal jest źródłem inspiracji. Najlepszym przykładem jest sukces utworu „Backstage” duetu PRO8L3M, w którym wykorzystano fragmenty piosenki „Nie takie mnie kochały” Andrzeja Zauchy, nagranej w sierpniu 1987 roku na zlecenie TVP. Zobacz więcej na temat: 

Cały Paryż ogłupiał

9 marca 1832 r. Antoni Orłowski, przyjaciel Chopina, zachwycał się pierwszym paryskim koncertem kompozytora w sali Pleyela: „Cały Paryż ogłupiał”. Kronikarz Wielkiej Emigracji, Lubomir Gadon, napisał: „Genialny Fryderyk poezją swojej gry wszystkich zdobył”. 20-letni wówczas Franciszek Liszt pozostawił wprawdzie wspomnienie tego pamiętnego wieczoru, ale spisał je dopiero po latach: „klaskaliśmy do obrzęknięcia rąk”. Paryska prasa wydarzenie to przemilczała. Oprócz suchej recenzji Fétisa, żaden krytyk nie zauważył występu Chopina, którego najboleśniej dotknęło stwierdzenie, że jego gra na „twardym i opornym jednostrunowym fortepianie Kalkbrennera była po prostu dławieniem się”. Pozostało mu żyć ze świadomością, że jako wirtuoz był za cichy, jako kompozytor – niezrozumiały, a jako Polak z francuskim nazwiskiem – podejrzany. (md) Zobacz więcej na temat: 

„Należy do wszystkich”

8 marca   1861 r. „S. Petersburskie Wiadomości” zamieściły anons dotyczący Edycji dzieł wszystkich na fortepian na dwie ręce F. Chopina. Wydawca Fiodor Stiełłowski edycję tę poświęcił Polakom. W anonsie napisał: „Chopin należy do wszystkich narodów, ale w swych zniewalających motywach, […] nade wszystko jest Polakiem”. Stwierdził też, że mimo wielkiej sławy polskiego kompozytora, publiczność żadnego kraju europejskiego nie dysponuje kompletnym wydaniem jego utworów, gdyż są one rozproszone wśród wydawców w różnych państwach „i tylko w Rosji mogą być wydane łącznie”. Zaplanowano więc Wydanie dzieł wszystkich Chopina w pięciu tomach, zawierających 200 utworów na 1200 stronicach dużego formatu, z portretem i biografią kompozytora”. (md)  Zobacz więcej na temat: 

Gdzie się podziały tamte... magazyny?

7 marca  1828 r. „Kurier Warszawski” donosił o otwarciu w Warszawie magazynu muzycznego Karola Ludwika Magnusa, muzyka i kompozytora. Posiadał on doskonałą znajomość wiedeńskiego ośrodka wydawniczego i muzycznego. Jego warszawski magazyn obejmował handel nutami, rycinami, biletami wizytowymi oraz instrumentami muzycznymi. Magnus nierzadko spotykał się z Chopinem na płaszczyźnie towarzyskiej, głównie jednak w swym magazynie, w którym młody kompozytor gościł niemal codziennie. Darzył wydawcę szczególną sympatią, bardzo cenił jego wiedzę i bogate doświadczenie. Firma Magnusa szczyciła się tym, że w jej składzie nutowym znajdowały się ulubione kompozycje Fryderyka Chopina, które wcześniej zostały wydane w Wiedniu u Haslingera”. (md) Zobacz więcej na temat: 

Psie oczy niewidomych

Zwierzęta te doskonale odnalazły swoje miejsce obok człowieka, a człowiek bardzo dobrze potrafi wykorzystać, to co psy mu oferują. Tym razem zajmiemy się psami przewodnikami. Aby nasz czworonożny pupil mógł zostać przewodnikiem osób niepełnosprawnych, musi przejść szereg szkoleń, które pozwolą mu przygotować się we właściwy sposób do pełnienia tej funkcji. Czy każdy pies może pomagać osobom niepełnosprawnym? O tym Kacper Kowalczyk rozmawia z Joanną Witkowską, prezeską fundacji „Pies przewodnik” Zobacz więcej na temat: