Andrzej Mularczyk - Cicho, szeptem i na ucho

polskieradio.pl
Katarzyna Ingram 02.02.2011
Studio Teatru Polskiego Radia
Studio Teatru Polskiego Radia, foto: fot. Wojciech Kusiński

Z prawdziwą przyjemnością, pragniemy zarekomendować Państwu tekstowy zbiór słuchowisk Andrzeja Mularczyka „Cicho, szeptem i na ucho”.

Tom ze scenariuszami słuchowisk ukazał się pod koniec 2006 r. w toruńskim Wydawnictwie Adam Marszałek. Jest to pierwszy tytuł, jaki ukazał się w serii Słuchowiska Polskiego Radia. Wkrótce na naszym rynku wydawniczym pojawić się mają kolejne pozycje w tej serii (m.in. słuchowiska Piotra Muldnera-Nieckowskiego, Włodzimierza Odojewskiego, Jerzego Górzańskiego, Bogdana Loebla).

Na antologię Andrzeja Mularczyka składa się 15 oryginalnych tekstów słuchowisk, emitowanych na antenie Polskiego Radia w latach 1981 – 2005 i wyprodukowanych przez Teatr Polskiego Radia. W kolejności są to:

„Z głębokości wód” – słuchowisko nagrodzone w Prix Italia w 1989 r. w Perugii,
„W każdą pierwsza niedzielę”,
„Goryl, czyli ostatnie zadanie”,
„Dom na kościach, czyli do zobaczenia nasza nadziejo”,
„Cyrk odjechał, lwy zostały” – słuchowisko nagrodzone w Prix Italia w 1996 r. w Neapolu,
„Oszołom”,
„Solo na trąbkę”,
„Wolny pies Iwan”,
„Ta piękna, co zeszła na psy”,
„Radosna orkiestra wiecznego spoczynku”,
„Drugi brzeg, czyli pan młody w żałobie",
„Bolero”,
„Cicho, szeptem i na ucho”,
„Koniec świata jest co dzień”,
„Happening, czyli nocna komedia z karawanem w tle”.

Wszystkie teksty uzupełniono informacjami stricte radiowymi (zapowiedzi), m.in.: o obsadzie, dacie emisji, czasie trwania słuchowiska na antenie, reżyserii, realizacji akustycznej, ilustracji muzycznej.

Andrzej Mularczyk
jest autorem literatury faktu, słuchowisk, scenariuszy filmowych i sztuk telewizyjnych, prozaikem. W wieku 19 lat podjął pracę reportażysty, którą - po studiach na UW - kontynuował od 1955 roku jako reporter tygodnika „Świat”. W tym samym czasie nawiązał współpracę z Redakcją Reportaży Polskiego Radia, gdzie zrealizował kilkadziesiąt audycji dokumentalnych.
Wieloletnie doświadczenie dokumentalisty zaowocowało kilkoma książkami z dziedziny literatury faktu (m.in. „Co się komu śni”, „Czyim ja żyłem życiem” oraz „Polskie miłości”).
Jest także autorem prozy literackiej („Śmietnik Pana Boga”; „Cudownie ocalony”; „Świeży zapach dzikiej mięty”), która była podstawą niektórych jego scenariuszy filmowych. Według jego scenariuszy powstało kilkanaście filmów fabularnych (wśród nich niezapomniany tryptyk filmowy „Sami swoi”; „Nie ma mocnych”; „Kochaj albo rzuć”) oraz wiele spektakli i filmów telewizyjnych (m.in. „Ostatnie takie trio”; „Cesarskie cięcie”; „Goryl, czyli ostatnie zadanie”; „Dom na kościach”; „Bal stulecia”). Jest autorem serialu „Droga” oraz współtwórcą (z Jerzym Janickim) opowieści filmowej „Dom”, określonej mianem serialu wszech czasów.
Andrzej Mularczyk napisał ponad 70 słuchowisk, wielokrotnie nagradzanych na konkursach literackich i emitowanych przez liczne radiofonie europejskie. Wiele z nich reprezentowało polską dramaturgię radiową na konkursach Prix Italia. Jako jedyny polski autor został dwukrotnie laureatem tej międzynarodowej nagrody radiowej. Od 1960 r. Andrzej Mularczyk jest również nieprzerwanie autorem popularnej powieści radiowej „W Jezioranach”, emitowanej co tydzień na antenie Programu I Polskiego Radia.
Wiele jego zrealizowanych scenariuszy filmowych i telewizyjnych było opartych na tekstach słuchowisk, gdyż ich autor uważa, że uprawianie wielu form wypowiedzi poszerza pole realizacji wyobraźni twórczej. Nazywa Radio „Wielką Wspólnotą Osobnych”, z którą w epoce wszechogarniającego wrzasku można się porozumiewać cicho, szeptem i na ucho. Stąd jego wierność dla Teatru Polskiego Radia.
Za twórczość literacka dla Polskiego Radia w latach 60. został uhonorowany Złotym Mikrofonem, a w 1996 r. zaszczytną nagrodą Wielkiego Splendora Teatru Polskiego Radia. Na 80-lecie Polskiego Radia otrzymał Diamentowy Mikrofon (2005).

/


Andrzej Mularczyk: Cicho, szeptem i na ucho, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2006
Format B5- 16,5 X 23,5 cm.
Stron 351.