Беларуская Служба

Джакузі і саўна ў гарах больш не прыносяць прыбытку, а каштуюць як скарб

09.04.2026 10:49
Яшчэ нядаўна джакузі з панарамай на горны масіў Татры было гарантыяй поспеху. Сёння гэта стала стандартам, які не прыносіць ніякага прыбытку і спараджае велізарныя выдаткі, піша штодзёнка «Gazeta Wyborcza».
Ілюстрацыйнае фотаImage by mariusztwardowskicom from Pixabay/CC0

Уладальнікі гасцявых дамоў і кватэр усё часцей падлічваюць свае страты і задаюцца пытаннем, ці інвеставанне ў «люксавы спа-салон» не было памылкай.

Гадамі пераважала меркаванне, што арэнда нерухомасці ў Закапанэ дае гарантаваны заробак, таму інвестары скуплялі кватэры і будавалі больш гасцявых дамоў, апартаментаў і катэджаў.

Спачатку дастаткова было пакою, чыстай бялізны, горных краявідаў і прывабнай цаны. Аднак, калі рынак пачаў змяняцца і госці сталі больш патрабавальнымі, на сцэну выйшлі дызайнеры інтэрʼераў. Затым зʼявіліся саўны і джакузі, якія пачалі хутка будавацца ў Закапанэ не толькі ў гатэлях, але і ў невялікіх гасцявых дамах і катэджах.

— Усяго некалькі гадоў таму такія атракцыёны дазвалялі павышаць цэны. Сёння яны неабходныя для продажу нерухомасці, — кажа Караль Вагнер з Татранскай гандлёвай палаты. — Выйграюць тыя, хто прапануе больш за тую ж цану, а не тыя, хто даражэй.

Праблема ў тым, што «стандарт» каштуе вельмі дорага, зазначае выданне. Купля джакузі для шасці чалавек можа каштаваць да 80 000 злотых, уключаючы ўстаноўку і падрыхтоўку. Да гэтага дадаюцца штомесячныя выдаткі: электрычнасць, сродкі для ўборкі, вада і абслугоўванне, то бок яшчэ 2500 злотых у месяц. Сітуацыя з саўнамі падобная.

— Пры гэтым большасць гасцей ставяцца да джакузі як да чайніка або тэлевізара: тое, што ўжо ўключана ў цану, — прызнаюцца ўладальнікі нерухомасці. — Яны не хочуць плаціць за гэта дадаткова, затое карыстаюцца інтэнсіўна.

Тэарэтычна, інвестыцыі павінны былі прыцягнуць кліентаў. На практыцы яны часта не акупляюцца. Да коштаў набыцця і ўтрымання, трэба дадаць інфляцыйны ціск. Цэны на электрычнасць, прадукты харчавання, пральню і сродкі для ўборкі растуць. Праблема ў тым, што ўладальнікі не могуць перакласці гэтыя выдаткі на кліентаў.

— Мы зараз працуем з цэнамі двухгадовай даўніны, — падкрэслівае Караль Вагнер. — Рэнтабельнасць зніжаецца ўжо гадамі, і COVID толькі паскорыў гэты працэс.

Для многіх дробных уладальнікаў гэта ўсё большая нагрузка. Упершыню некаторыя ўладальнікі ў Закапанэ вырашылі закрыць бізнес і пачалі прадаваць сваю нерухомасць. Асабліва цяжка перажываюць тыя, хто арыентаваўся на менш заможных кліентаў і не меў дадатковых фінансавых рэсурсаў.

Пасля больш чым дзесяці гадоў дабрабыту гасцінічная індустрыя ў Закапанэ сутыкаецца з цяжкасцямі, — піша выданне.

Крыніца: «Gazeta Wyborcza»/юл