X
Паважаны карыстальнік!
25 траўня 2018 году ўвайшло ў сілу Распараджэнне Еўрапейскага парламента і Еўрапейскага савета (ЕС) 2016/6/79 за 27 красавіка 2016 (RODO). Прапануем азнаёміцца з інфармацыяй пра апрацоўку асабістых дадзеных на сайце Polskieradio.pl
1.Адміністратарам асабістых дадзеных з'яўляецца Polskie Radio S.A з сядзібай у Варшаве, Al. Niepodległości 77/85, 00-977 Warszawa
2.Па пытанню, звязаным з вашымі дадзенымі, звяртайцеся да Інспэктара аховы асабістых дадзеных па электроннай пошце iod@polskieradio.pl альбо па тэл. (0048) 22 645 34 03.
3.Асабістыя дадзеныя апрацоўваюцца ў маркетынгавых мэтах на падставе дазволу карыстальніка.
4.Асабістыя дадзеныя могуць быць даступныя толькі для выканання паслуг, указаных у палітыцы прыватнасці.
5.Асабістыя дадзеныя не будуць перададзены за межы Еўрапейскай эканамічнай прасторы або міжнародным арганізацыям.
6.Асабістыя дадзеныя будуць захоўвацца на працягу 5 гадоў пасля адключэння профіля ў адпаведнасці з законам.
7.Вы маеце права атрымаць доступ да вашых асабістых дадзеных, выпраўляць іх, выдаляць або абмяжоўваць апрацоўку.
8.Вы маеце права забараніць далейшую апрацоўку; у выпадку, калі вы раней далі згоду на апрацоўку вашых асабістых дадзеных, вы можаце яе адклікаць. Ажыццяўленне права на адмену згоды не ўплывае на апрацоўку, якая адбылася да адклікання згоды.
9.Вы маеце права падаць скаргу ў назіральны орган.
10.Polskie Radio S.A. паведамляе, што падчас апрацоўкі асабістых дадзеных аўтаматычныя рашэнні не прымаюцца, а прафіляванне не ўжываецца.
Больш падрабязная інфармацыя знаходзіцца на старонках dane osobowe, а таксама polityka prywatności.
ЗГОДЗЕН
Беларуская Служба

Валанцёрка з Беларусі: у маладых палякаў няма ўяўлення пра Беларусь

23.02.2021 17:55
Лізавета Фалькоўская праводзіць майстар-класы ў рамках міжкультурнага дыялогу.
Аўдыё
   .
Польская Фундацыя імя Р. Шуманафота: http://schumanvolunteers.pl

Польская Фундацыя імя Роберта Шумана – арганізацыя трэцяга сектару, якая галоўнай мэтай сваёй дзейнасці лічыць уцягванне грамадзян у працэс аб’яднання еўрапейскіх краін. Яна прасоўвае ідэю еўрапейскай інтэграцыі, паказвае карысць, якую гэта нясе грамадствам і асобна ўзятым людзям. У рамках працы фундацыі існуе праграма «Міжкультурны дыялог». Гэта майстар-класы для моладзі, школьнікаў, падчас якіх валанцёры з розных краін, у тым ліку тых, якія не ўваходзяць у Еўрапейскі Саюз, расказваюць пра сваю краіну, але таксама праводзяць сустрэчы на іншыя тэмы, якія могуць хваляваць маладых людзей.

Мы паразмаўлялі з валанцёркай фундацыі Шумана Лізаветай Фалькоўскай, якая прыехала з Беларусі. Яна распавяла нам пра сустрэчы ў рамках праграмы.

- Тэмы могуць быць самыя розныя, не толькі датычныя канкрэтных краін. На прыклад, майстар-класы могуць датычыць псіхалагічнага здароўя, як клапаціцца пра яго ў часы пандэміі. Тэматыка менш важная, чым сама сустрэча са школьнікамі. Часцей за ўсё гэта сустрэчы ў невялікіх гарадах, дзе ў моладзі няма магчымасці размаўляць з замежнымі студэнтамі, паразмаўляць па-ангельску. Гэта важна, каб яны ўбачылі людзей з іншых краін, паразмаўлялі з імі, распавялі пра сябе. Нават пра Беларусь, якая – блізкая суседка Польшчы, маладыя людзі мала ведаюць. Здараецца, што яны здзіўленыя маімі словамі, кажуць: «О, цікава, а мы чулі зусім іншае».

Нягледзячы на суседства Беларусі і Польшчы, палякі мала ведаюць пра жыццё за ўсходняй мяжой. Гаворка ідзе нават не пра стэрэатыпы, а агулам адсутнасць якога-небудзь уяўлення, – кажа наш госць.

- Я б не сказала, што ў іх стэрэатыпнае ўяўленне пра Беларусь. У іх агулам няма ніякага бачання. На пачатку сустрэчы я прашу, каб удзельнікі ўвайшлі ў прыкладанне і напісалі некалькі слоў, з якімі асацыюецца Беларусь. Гэта пераважна «Лукашэнка, пратэсты, прыгожая краіна». Нельга сказаць, што ў іх толькі негатыўныя асацыяцыі, але бачна, што няма канкрэтнага ўяўлення, якая Беларусь. «Прыгожая» можна сказаць практычна пра кожную краіну.

Часам самі школьнікі падказваюць, пра што яны хацелі б пачуць, як выглядае жыццё ў іншых дзяржавах, – гаворыць Лізавета.

- Мы тэмы выбіраем самі, але здараецца, што нашы іншыя валанцёркі, якія працуюць у школах, чуюць ад школьнікаў, што яны хацелі б даведацца, як выглядаюць калядныя традыцыі ў іншых краінах. Тады мы разам сядаем, абмяркоўваем, як можна было б правесці сустрэчу. Галоўная мэта – дыялог, культурнае ўзаемадзеянне, у нейкай ступені таксама прасоўванне еўрапейскіх каштоўнасцяў. Фундацыя Шумана гэтым таксама займаецца. Яе галоўная задача – прасоўванне еўрапейскіх каштоўнасцяў, ідэі інтэграцыі еўрапейскіх дзяржаў.

Тлумачэнне палітычнай сітуацыі ў Беларусі не з’яўляецца галоўнай задачай гэтых сустрэч, але ў сувязі з вельмі напружаным становішчам у краіне пасля выбараў прэзідэнта 9 жніўня, немагчыма не закрануць палітычную тэматыку, – адзначае Лізавета Фалькоўская.

- Фундацыя Шумана стараецца быць апалітычнай, але цяпер немагчыма казаць пра Беларусь і зусім пры гэтым не закранаць палітычную сітуацыю. Таму я стараюся быць аб’ектыўнай, не паказваць, які бок я падтрымліваю, хаця, думаю, гэта ўсім зразумела. У маіх словах напэўна можна пачуць гонар за людзей, якія выйшлі на пратэсты. Я пра беларусаў расказваю з захапленнем.

Лізавета мае ўжо вопыт працы з замежнікамі, яна праводзіла падобныя сустрэчы ў Германіі. Я папрасіла яе параўнаць стаўленне да Беларусі ў Германіі і Польшчы.

- У Германіі я праводзіла такія сустрэчы часцей не для немцаў, а для замежных студэнтаў. Было шмат моладзі з Еўропы, былі студэнты з Індыі, з Лацінскай Амерыкі. Там людзі агулам нічога не ведалі пра Беларусь. Непаразуменні ўзнікалі нават з самой назвай дзяржавы. Раней па-нямецку Беларусь называлася Weißrussland (Белая Расія), а пазней змянілі на наш правільны назоў Belarus. І часта, калі я прадстаўлялася, людзі не разумелі, адкуль я, перапытвалі. Для слухачоў усё было ў навінку. У іх адно ўяўленне – Усходняя Еўропа, усё ў адзін кацёл. Мы ладзілі тэматычныя вечарынкі, прысвечаныя нейкай краіне. Я вельмі хацела расказаць пра Беларусь. Аднак было відаць, наколькі меншае зацікаўленне Беларуссю, чым такімі еўрапейскімі дзяржавамі, як Францыя ці Італія. Арганізатары мяне папярэджвалі «Ты ж разумееш, што людзі хутчэй будуць слаба зацікаўленыя». Я адказвала, што я разумею, але і так было крыху сумна. Але прыйшлі тыя, хто сапраўды хоча паслухаць пра краіну. І тыя, хто прыйшоў, вельмі дзякавалі, казалі, што цікава. Я думаю, што калі б я зладзіла такую сустрэчу другі раз, прыйшло б значна больш людзей. У такія моманты я разумею, што такая дзейнасць неабходная.

 

нг