Czas na poezję Brunona Jasieńskiego

Ostatnia aktualizacja: 16.06.2010 22:20
16 czerwca 2010, godz. 15:25

Zmarnowałem podeszwy w całodziennych spieszeniach,
Teraz jestem słoneczny, siebiepewny i rad.
Idę młody, genialny, trzymam ręce w kieszeniach,
Stawiam kroki milowe, zamaszyste, jak świat.


Nie zatrzymam się nigdzie na rozstajach, na wiorstach,

Bo mnie niesie coś wiecznie, motorycznie i przed.
Mijam strachy na wróble w eleganckich windhorstach,
Wszystkim kłaniam się grzecznie i poprawiam im pled.

W parkocieniu krokietni – jakiś meeting panieński.
Dyskutują o sztuce, objawiając swój traf.
One jeszcze nie wiedzą, że gdy nastał Jasieński,
Bezpowrotnie umarli i Tetmajer i Staff.



(B. Jasieński, „But w butonierce”, fragm.)

Jeden z pierwszych polskich futurystów (lata I wojny spędził w Moskwie, gdzie poznał futuryzm rosyjski), jako autor wypowiedzi programowych nowego, wywrotowego ruchu artystycznego nawoływał do natychmiastowej futuryzacji życia.

Poeta społecznego protestu, antytradycjonalistycznego przewrotu, cywilizacyjnych peanów, wierszy gazetowych i telegraficznych, wierszy zaangażowanych. Jeden z młodych gniewnych międzywojennej awangardy poetyckiej. Człowiek o tragicznie zakończonej biografii.

Zapraszamy do wysłuchania wybranych wierszy Brunona Jasieńskiego w interpretacji Andrzeja Ferenca.

Audycję opracowała Bogumiła Prządka.

od poniedziałku do piątku, godz. 15.25

Ten artykuł nie ma jeszcze komentarzy, możesz być pierwszy!
aby dodać komentarz
brak

Czytaj także

Czas na poezję: Wiersze Kazimierza Wierzyńskiego

Ostatnia aktualizacja: 13.10.2008 12:44
13 - 17 października 2008, godz. 13:55
rozwiń zwiń