Portal Polskiego Radia SA
słuchaj
shopping_cart
Polskie Radio
Section05

wyłączenie banerów

Podbródek obcina

6 marca 1832 r., Michał Podczaszyński, założyciel „Dziennika Warszawskiego”, współpracujący z życzliwą Chopinowi „Gazetą Polską”, zaprzyjaźniony z Maurycym Mochnackim, wysłał list do jego matki, pisząc: „Maurycek zawsze charmant, teraz zrobił się wielkim elegantem. Zawsze uczesany, ogolony. Ja mu chustkę zawiązuję, ja mu większą połowę faworytów i podbródek obcinam. Do niepoznania chłopiec”. Przyjaźniący się z Maurycym Fryderyk Chopin, po przyjeździe do Paryża natychmiast pomyślał nie tyle o przyzwoitym stroju, ile o stylu swej garderoby, której starał się nadać określoną wymowę, czytelną i wyrazistą. Należał on do tej grupy ludzi, których „dbałość o własny wygląd i wyczucie dystynkcji”, przejawiały się już w młodym wieku, w jego przypadku na początku warszawskiej przyjaźni z Mochnackim. Mieszkając już w Paryżu zawsze zabiegał o to, by mieć własnego „krawca, szewca i rękawicznika”. Zwracał szczególną uwagę na to, co się aktualnie nosiło, „przestrzegając angielskiego umiaru w kolorze i w deseniu. […] A kapelusze zmieniał co roku”. (md)  Zobacz więcej na temat: 

„Wolałbym nie”

5 marca 1849 r., w dniu imienin Chopina, jego najbliższy francuski przyjaciel Eugeniusz Delacroix w swym „Dzienniku” odnotował fakt poznania Emile Beunie Prudenta, francuskiego pianisty i kompozytora, ucznia sławnego wirtuoza i pedagoga Pierre Zimmermanna, autora koncertów fortepianowych oraz kompozycji salonowych. Delacroix o grze Prudenta tak wówczas napisał: „Naśladuje on bardzo Chopina. Byłem dumny z tego przez przyjaźń dla tego wielkiego człowieka”. Kompozytor, przebywający nieco wcześniej w Londynie, przekazał swemu uczniowi Adolfowi Gutmannowi informację, dotyczącą występu Prudenta w Filharmonii, którego mógł być świadkiem: „Wszyscy francuscy pianiści bawią teraz w Londynie. Prudent grał swój Koncert w Filharmonii bez powodzenia, bo tam koniecznie trzeba grać muzykę klasyczną”. W tym samym liście Chopin napisał: „Trzeba będzie dać się słyszeć [w Londynie]; zaproponowano mi, abym zagrał w Filharmonii; wolałbym nie”. Kompozytor zaproszenia nie przyjął, co spotkało się z krytyką tamtejszego środowiska artystycznego. (md) Zobacz więcej na temat: 

Maria Pakulnis

Bratowa Doroty Matysiak (wdowa po Zenku Morawskim), matka Michała Morawskiego, do niedawna mieszkała w Poznaniu, jednak stwierdziła, że czuje się tam samotna po śmierci męża, daleko od ukochanego syna Michała i jego rodziny. Przez prawie rok pomieszkiwała u Doroty i Gienka, opiekując się chorą na nowotwór Dorotą. Jest na emeryturze. W końcu sprzedała dom w Poznaniu i kupiła mieszkanie w Warszawie na Mokotowie, w pobliżu syna i synowej. Próbuje sobie ułożyć życie na nowo. Zobacz więcej na temat: 

Zaproszenia markiza de Custine'a

4 marca 1835 r. markiz Astolphe de Custine wystosował list do 25-letniego wówczas Fryderyka Chopina, zwracając się do niego „Drogi Chopinet”. Zapraszał młodego kompozytora do siebie „w pierwszy czwartek wielkiego postu”, kiedy to miał „odczytać Wiktorowi Hugo i Lamartine'owi coś nie coś” ze swej podróży do Rosji. „Będzie jeszcze kilka osób – pisał markiz – razem 10 do 12, a jeśli Pan zechce mnie wysłuchać – z warunkiem, że pod koniec wieczoru i ja będę mógł z kolei Pana usłyszeć – będę bardzo szczęśliwy. […] Należy Pan do przyjaciół, których się kocha, proszę to sobie zapamiętać”. Astolphe de Custine był przystojnym 46-letnim mężczyzną, który po wielkim skandalu sprzed dwunastu lat, powrócił na salony. Aż do śmierci uchodził za najbardziej znanego francuskiego homoseksualistę. Nie wiadomo, kiedy de Custine i Chopin spotkali się po raz pierwszy. Wiadomo natomiast, że kompozytora pociągała jego sława, urok osobisty i sympatia. Jednak na marcowy obiad do markiza nie przybył. Dopiero w styczniu następnego roku przyjął zaproszenie. (md) Zobacz więcej na temat: 

Дві літератури поруч і разом | Ґлорифікація книги й книжності у творчості Павла Русина з Кросна

Обмін з ведучою Мар’яною Кріль думками і спогадами про Володимира Івасюка. Тема літературної творчості й ґлорифікація книги  й книжності у творчості Павла Русина з Кросна. Художні засоби віршописання, застосовані для суґестії пієтету до культурних артефактів. Zobacz więcej na temat:  культура Україна Польща