Portal Polskiego Radia SA
słuchaj
shopping_cart
Polskie Radio
Section05

wyłączenie banerów

Tomy przez Neukomma

26 grudnia 1849 r., kompozytor, dyrygent, pianista i organista, Sigismund Neukomm skomponował utwór zatytułowany „A la mémoire de notre ami Fr. Chopin. Elégie harmonique pour l'Orgue Expressif ou Piano”. Nazwisko autora tej kompozycji pojawiło się w oświadczeniu zamieszczonym na początku tomu I oryginalnej edycji francuskiej niemal wszystkich dzieł Chopina, obejmującej siedem tomów. W tym wydaniu, będącym w posiadaniu Bibliothèque Nationale de France w Paryżu, można było przeczytać m.in.: „Palcowania ołówkowe nad utworami zostały zaznaczone jego [kompozytora] ręką, podobnie jak wszystko, co jest napisane. […] Spis treści został sporządzony przez Chopina i Franchomme'a. Tomy [brak wyszczególnienia] przez S. Neukomma”. Na początku każdego z 7 tomów znalazły się incipity zawartych w nich utworów, w t. I, II i VII napisane ręką Franchomme'a, zaś w t. III – VI, sporządzone przez Neukomma. Nazwisko tego muzyka pojawiało się w listach Chopina pisanych do Fontany i Grzymały. (md)  Zobacz więcej na temat: 

Szkaradna mięszanina

25 grudnia 1831 r., w pierwszy dzień Świąt Bożego Narodzenia, Fryderyk Chopin zabrał się do pisania listu do swego przyjaciela Tytusa Woyciechowskiego: „Najdroższe życie moje! Już drugi rok jak Ci z zagranicy dziesiątej winszować muszę imienin. Jedno spojrzenie na jawie może by Cię więcej przechowało w moim sercu jak dziesięć listów”. Z wyprzedzeniem kompozytor przesyłał życzenia przyjacielowi, bowiem ten obchodził swe święto 4 stycznia. „Wiesz, że mieszkam na 4 piętrze – donosił Tytusowi – ale na najśliczniejszym miejscu, bo na bulwarach”. Fryderyk w swym liście nie wspomniał ani jednym słowem o dniu świątecznym, tak ważnym w polskiej tradycji. Napisał jedynie: „Jadę na obiad, jaki dzisiaj dają dla jenerała Ramorina […] ma być paręset osób”. O jego tęsknocie za krajem świadczyły słowa: „Wesoły jestem zewnątrz, ale w środku coś mnie morduje, jakieś przeczucia, niepokoje, sny albo bezsenność – tęsknota – obojętność – chęć życia, a w moment chęć śmierci […] Kwaśno mi, gorzko, jakaś szkaradna mięszanina uczuć mną miota!”. (md) Zobacz więcej na temat: 

"List do Mikołaja" – reportaż Adam Bogoryja-Zakrzewskiego o spełnianiu świątecznych marzeń małych uchodźców z Ukrainy

"Poproszę od Mikołaja szlafrok, a ja poproszę dwa ładne długopisy, by móc odrabiać nimi lekcje" - to jedne z życzeń ukraińskich dzieci - małych uchodźców ze wschodniej Ukrainy do Mikołaja z… Wielkopolski. Grupa przedsiębiorców, którzy od początku wojny organizują pomoc dla uchodźców w Drohobyczu wpadła na pomysł, aby mali uchodźcy napisali listy do Mikołaja. Dzieci napisały ponad sto listów, a przedsiębiorcy umieścili je na stronie UKRAINA MARZEŃ. Rozeszły się w ciągu czterech dni wśród mieszkańców Wielkopolski, którzy często dokładali do podarunków też coś od siebie. Pięknie zapakowane prezenty przedsiębiorcy zawieźli do Drohobycza. Z Poznania przyjechał nawet Mikołaj z gitarą. Radość dzieci była ogromna. Chłopczyk, który marzył o dużym samochodzie plastikowym, dostał największy jaki był w sklepie. Mikołaj z Poznania przywiózł też kuchnię polową z... bigosem, który robił furorę wśród uchodźców. Dla nich to było nieznane danie.  Zobacz więcej na temat: 

Дві літератури поруч і разом | Григорій Чуй Русин із Самбора

Григорій Чуй Русин із Самбора. Біографія. Специфіка жанру еклоги. «Еклога» Григорія Чуя Русина: основні ідеї, поетичні засоби, наголошення етичних чеснот архиєпископа Павла Тарла символічного образу християнського лідера. Паралелі у «Роксоланії» Кленовича. Zobacz więcej na temat:  Україна література культура

Muzyczny GPS – Centralny Dom Qultury

Gdybym miał wymienić najważniejsze miejsca w historii polskiej klubowej sceny, to w ścisłej czołówce na pewno umieściłbym CDQ (Centralny Dom Qultury) stworzony na przełomie wieków przez załoganckiego wizjonera i aktywistę Jarka Gułę na warszawskiej Woli. Przez kilkanaście lat istnienia miejsce, które później przejęła Spółdzielnia Pogłos, zyskało miano czegoś więcej niż muzyczny klub. Oprócz historycznych występów światowych gwiazd wielu alternatywnych stylów muzyki, miały tam miejsce benefity, działania społeczne czy… mistrzostwa świata w grze na flipperach. O tym jak to się zaczęło, co należało do największych osiągnięć tego wyjątkowego miejsca, na jakich zasadach funkcjonował CDQ i co po nim pozostało, opowiada jego twórca. Zapraszam, Maken Zobacz więcej na temat: 

"Święta Polonii na końcu świata" – reportaż Weroniki Puszkar o tym, jak Polacy na Wyspach Owczych przygotowują się do świąt

Od 1 grudnia na Wyspach Owczych grają już lokalne orkiestry dęte, parafialne chóry śpiewają kolędy, a z w powodu braku słońca dużo wcześniej zapala się też świąteczne lampki i dekoracje. To miejsce, gdzie jest też coraz więcej Polaków. Ostatnio nawet trafiła tam statuetka Osobowości Polonijnej Roku 2022. Otrzymała ją Sabina Poulsen za swoją działalność i zaangażowanie na rzecz tamtejszej Polonii. Sabina pomaga Polakom, którzy dopiero przyjechali na Wyspy między innymi dlatego, że bardzo dobrze zna już język. Wyspy Owcze to archipelag na Atlantyku przy granicy z Morzem Norweskim, między Wielką Brytanią, Islandią a Norwegią. Stanowią terytorium zależne Danii. Podobno owiec jest tam więcej niż ludzi. Jak mieszkający tam Polacy przygotowują się do świąt? Które tradycje polskie pokazują mieszkańcom Wysp? Jak wspierają się na obczyźnie? Zobacz więcej na temat: 

Współpracownia Misia Michasia i Smoka Adasia - 13 - Trzy po trzy

Leszek i Wojtek rozmawiają o jednośladach, ponieważ rozważają zakup roweru. W tym czasie Miś Michaś i smok Adaś przebywają w przenośnej tajnej kryjówce w wielkim pudle kartonowym i oczywiście słyszą co nieco z rozmowy dorosłych. Co to znaczy, że jeden ze sprzedawców w sklepie rowerowym plótł coś trzy po trzy i czy naprawdę nie potrafi zliczyć do trzech? Miś i smok są gotowi to sprawdzić, a jeśli będzie trzeba – nauczą sprzedawcę liczyć, nie tylko do trzech, a do stu! Żeby się to udało, muszą najpierw przygotować kolorowe cyferki z kartonu. Zobacz więcej na temat: 

Przyjaciel Hiller

23 grudnia 1885 r. znaczna część spuścizny Ferdinanda von Hillera, kompozytora, pianisty i pedagoga, bliskiego przyjaciela Chopina, zapisana w testamencie miastu Kolonia została przekazana do Stadtarchiv [obecnie: Historisches Archiv der Stadt Köln]. Znajdował się tam obszerny zbiór listów (34 tomy), pisanych głównie do Hillera, liczne dokumenty oraz album autografów z wpisami wielu kompozytorów i wybitnych osobistości świata kultury, wśród nich: Goethego, Mendelssohna, Kalkbrennera, Paganiniego, Thalberga, Liszta, Rossiniego, Verdiego oraz Chopina. Z polskim kompozytorem łączyła Hillera szczególna sympatia i bliskość duchowa, o czym mówił otwarcie: „Wolno mi powiedzieć, że Chopin mnie lubił, ale ja byłem w nim zakochany. […] Jego obecność mnie uszczęśliwiała, nigdy nie byłem zmęczony słuchaniem, jak mówił”. Polski kompozytor zadedykował przyjacielowi Nokturny op. 15, ten zaś zrewanżował się dedykacją Trois Caprices op. 14. Hiller był konsultantem dwóch wydań dzieł Chopina: Juliana Fontany i Karola Mikulego. (md) Zobacz więcej na temat: