X
Паважаны карыстальнік!
25 траўня 2018 году ўвайшло ў сілу Распараджэнне Еўрапейскага парламента і Еўрапейскага савета (ЕС) 2016/6/79 за 27 красавіка 2016 (RODO). Прапануем азнаёміцца з інфармацыяй пра апрацоўку асабістых дадзеных на сайце Polskieradio.pl
1.Адміністратарам асабістых дадзеных з'яўляецца Polskie Radio S.A з сядзібай у Варшаве, Al. Niepodległości 77/85, 00-977 Warszawa
2.Па пытанню, звязаным з вашымі дадзенымі, звяртайцеся да Інспэктара аховы асабістых дадзеных па электроннай пошце iod@polskieradio.pl альбо па тэл. (0048) 22 645 34 03.
3.Асабістыя дадзеныя апрацоўваюцца ў маркетынгавых мэтах на падставе дазволу карыстальніка.
4.Асабістыя дадзеныя могуць быць даступныя толькі для выканання паслуг, указаных у палітыцы прыватнасці.
5.Асабістыя дадзеныя не будуць перададзены за межы Еўрапейскай эканамічнай прасторы або міжнародным арганізацыям.
6.Асабістыя дадзеныя будуць захоўвацца на працягу 5 гадоў пасля адключэння профіля ў адпаведнасці з законам.
7.Вы маеце права атрымаць доступ да вашых асабістых дадзеных, выпраўляць іх, выдаляць або абмяжоўваць апрацоўку.
8.Вы маеце права забараніць далейшую апрацоўку; у выпадку, калі вы раней далі згоду на апрацоўку вашых асабістых дадзеных, вы можаце яе адклікаць. Ажыццяўленне права на адмену згоды не ўплывае на апрацоўку, якая адбылася да адклікання згоды.
9.Вы маеце права падаць скаргу ў назіральны орган.
10.Polskie Radio S.A. паведамляе, што падчас апрацоўкі асабістых дадзеных аўтаматычныя рашэнні не прымаюцца, а прафіляванне не ўжываецца.
Больш падрабязная інфармацыя знаходзіцца на старонках dane osobowe, а таксама polityka prywatności.
ЗГОДЗЕН
Беларуская Служба

6.03.1967 – дачка Сталіна папрасіла палітычнага прытулку ў амерыканскім пасольстве ў Індыі

06.03.2021 09:11
Святлана Іосіфаўна Алілуева – дачка Сталіна – нечакана для ўсіх, магчыма і для самой сябе, у 1967 годзе апынулася за мяжой, у ЗША.
Аўдыё
  • 1967 г. - дачка Сталіна папрасіла палітычнага прытулку ў амерыканскім пасольстве ў Індыі
  1967 .
Святлана Алілуева 1967 г.https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Svetlana_Alliluyeva_1967cr.jpg

Мары пра «заходняе» жыццё

У сваіх успамінах «20 лістоў да сябра», яна апісвала, якім было яе жыццё ў СССР, чаканні, агульную сітуацыю ў краіне. Ужо тады, яна (а ў савецкія часы гэта было небяспечна для жыцця), наўпрост пісала пра неабходнасць адкрыцця на Захад, і марыла пра жыццё іншае, чым у савецкай краіне, яна крытычна ставілася да «савецкага пурытанізму». Яна таксама спадзявалася на тое, што новае «паслясталінскае» пакаленне будзе больш адважным у прарыве на Захад. Але гэтага не адбылося, што магчыма сталася псіхалагічным фактарам яе рашэння з’ехаць з СССР.

Даспяванне да эміграцыі

Іншым матывам была і інтэнсіўная дэсталінізацыя ў канцы 50х гадоў. Хаця «хрушчоўскія» чысткі яе асабіста не закранулі, ідэалагічная трансфармацыя сістэмы, змена стаўлення да яе бацькі зрабілі сваю справу.

«Дапамога» мужа

Святлана Алілуева мела даволі багатае амурнае жыццё. У яе было шмат раманаў і 5 шлюбаў. Адным з яе любоўнікаў быў савецкі дысідэнт і палітзняволены Андрэй Сіняўскі. Шляхам да эміграцыі Алілуевай быў чацвёрты шлюб з індыйскім камуністычным дзеячам Браджэшам Сінгхам, які прыехаў у СССР лячыцца. Яны пажаніліся ў 1963 г. Сінгх быў старэйшы за Алілуеву на 26 гадоў. Стан здароў'я Сінгха быў вельмі цяжкі, і Святлана намагалася выпрасіць дазвол на выезд у Індыю, пісала лісты асабіста Брэжневу і ў Палітбюро. Але савецкія ўлады не дазвалялі выехаць. Толькі, калі Сінгх памёр у 1966 годзе, Алілуевай дазволілі адвезці цела мужа ў Індыю.

Крок да новага жыцця

Ёй было дазволена знаходзіцца ў Індыі толькі 7 дзён у суправаджэнні 2 агентаў КДБ. У лістападзе дачка Сталіна вылецела ў Дэлі і там ёй удалося зацягнуць знаходжанне на некалькі месяцаў. Пасля таго, як Масква пачала настойліва патрабаваць вяртання, Алілуева вырашылася на радыкальны крок. 6 сакавіка 1967 году дачка Сталіна павінна была выляцець у Маскву. Яна нават сабрала рэчы, купіла білет. Савецкі амбасадар вярнуў ёй пашпарт.

Уцёкі на Захад

Перад адʼездам Святлана вырашыла прайсціся, і менавіта падчас прагулкі, нягледзячы на суправаджэнне афіцэраў КДБ, яна забегла на тэрыторыю амерыканскай амбасады. Папрасіла палітычнага прытулку і адразу ўначы таго ж дня, супрацоўнікі амерыканскага пасольства пасадзілі яе на самалёт у Швейцарыю. Пасля гэтага яе вывезлі ў ЗША, дзе яна пражыла амаль 40 год.

Туга і расчараванне

У 1984 годзе Святлана Алілуева вырашыла вярнуцца ў СССР. Гэтае рашэнне выклікала хвалю энтузіязма, ёй вярнулі пашпарт, стварылі ўсе умовы для жыцця, але праз 2 гады, расчараваўшыся, Алілуева вырашыла вярнуцца ў ЗША. Ёй гэта дазволілі толькі пасля ўмяшальніцтва першага сакратара КПСС Міхаіла Гарбачова. Святлана Алілуева памерла ў 2011 годзе.


Павел Усаў

Больш на гэтую тэму: Лісток каляндара