Portal Polskiego Radia SA
słuchaj
shopping_cart
Polskie Radio
Section05

wyłączenie banerów

Odmowa hrabiowstwa

13 listopada 1844 r. Fryderykowi Skarbkowi, udowadniającemu prawo do tytułu hrabiowskiego, Heroldia Królestwa Polskiego [zajmująca się sprawami potwierdzenia tytułów honorowych], przysłała odpowiedź odmowną. Fryderyk Skarbek, poza wybitnym miejscem, jakie zajął w historii XIX-wiecznej Polski działając na polu naukowym, politycznym, artystycznym i publicystycznym, odegrał też niebagatelną rolę w dziejach rodziny Fryderyka Chopina, której poświęcił wiele miejsca w swych Pamiętnikach. Tam też opisał sprawę związaną z „pozbawieniem go tytułu hrabiowskiego”. Gdy w 1836 r. zgodnie z ukazem carskim hr. Skarbek przedstawił dowody na prawowitość używanego od dawna przez dwa pokolenia tytułu hrabiowskiego, jego roszczenie zostało odrzucone „z braku podstaw prawnych”. W tej sytuacji cesarz rosyjski [jako król pruski] nadał mu nowy, indywidualny tytuł hrabiowski. Uznanie tradycyjnego tytułu, o który starał się przez tyle lat, wywalczył dopiero jeden z jego krewnych, Karol Skarbek. (md) Zobacz więcej na temat: 

Europejskie Menu 12.11.2022 Unia Europejska pomaga wyeksportować zboże z Ukrainy

Komisja Europejska ma przekazać 200 milionów euro na rozbudowę terminali granicznych z Ukrainą. Z Ukrainy wywieziono znaczną część zboża w ramach tak zwanych korytarzy solidarnościowych, które Unia Europejska uruchomiła w związku z blokowaniem przez Rosję portów na Morzu Czarnym. W ten sposób eksportowane jest zboże głównie do krajów Afryki i Bliskiego Wschodu. Prowadzą: Beata Płomecka, Paweł Lekki, Bogumił Husejnow. Zobacz więcej na temat: 

Wydobyte z ukrycia

12 listopada 1855 r. w „Gazecie codziennej” opublikowany został artykuł zatytułowany Dzieła pośmiertne Fr. Chopina, nakładem Schlesingera w Berlinie, pióra Józefa Sikorskiego. Ten najzdolniejszy w owych latach krytyk muzyczny, kompozytor i założyciel „Ruchu Muzycznego”, wspominając zmarłą siostrę kompozytora Ludwikę, napisał: „Ostatnia szczerba, którą śmierć w rodzinie Chopina zrobiła, stała się może powodem odwleczenia na długo wydania pomnikowego wszystkich prac naszego kompozytora, o którym zgasła przed tygodniem śp. Ludwika z Chopinów Jędrzejewiczowa, jako o nowym dowodzie miłości braterskiej marzyła”. Sikorski szczegółowo zrecenzował wydanie „dzieł pośmiertnych” kompozytora, opatrzone przedmową Juliana Fontany, pisząc: „Prace te w dziesięciu poszytach zamieszczone, nie są uporządkowane chronologicznie. Czy w ich rozmieszczeniu miano na względzie wartość artystyczną, czy też dogodność wydawniczą? […] Oto już wszystko co po wielkim artyście w ukryciu dotąd pozostawało”. (md) Zobacz więcej na temat: 

Ostatnie dni idylli

11 listopada 1846 r. Chopin wyjechał z Nohant i nigdy już tam nie powrócił. Tego roku, gdy po raz ostatni bawił w tym bliskim mu miejscu, lato było wyjątkowo piękne. Przez otwarte na ogród okno, rozbrzmiewały dźwięki jego muzyki, zmieszane „ze śpiewem słowików i zapachem róż” – wspominał po latach Delacroix. Kompozytor opuszczając na zawsze posesję George, zapewne raz jeszcze „popatrzył w okno swego pokoju, odwrócił się w stronę bramy, spojrzał na dzwonnicę”. Przykro mu było wyjeżdżać, ale równocześnie pragnął być już w Paryżu. Jego Sonata na fortepian i wiolonczelę była skończona; chciał ją jak najprędzej przegrać z Franchomme'em. Niecierpliwie oczekiwał też spotkania ze swymi uczniami. W Nohant każdego roku bał się nadchodzących chłodów, kiedy to wszyscy zazwyczaj przenosili się na parter i mieszkali w małym salonie, ciągle jeszcze bez kaloryferów. Nie wytrzymywał długo w takich warunkach, zwłaszcza nie mając możliwości odizolowania się podczas dnia od pozostałych domowników. (md) Zobacz więcej na temat: