Polska po jednoetniczności. Kościół po utracie autorytetu

Polska przez dziesięciolecia wyobrażała sobie siebie jako kraj niemal jednolity – kulturowo, religijnie, historycznie. Tymczasem rzeczywistość coraz wyraźniej pęka: pojawiają się nowe wspólnoty, nowe pamięci i nowe napięcia. W tym samym czasie słabnie instytucja, która przez lata była moralnym punktem odniesienia dla życia publicznego. Czy społeczeństwo i Kościół potrafią odnaleźć się w świecie, który przestał być oczywisty?

Zdjęcie ilustracyjne

Foto: MikeDotta/Shutterstock

Zimowy numer kwartalnika „Więź” podejmuje dwa pytania, które coraz mocniej powracają w polskiej debacie publicznej. Pierwsze dotyczy przemiany społecznej: Polska staje się przestrzenią spotkania różnych doświadczeń historycznych, języków i pamięci. Współobecność Polaków i nowych mieszkańców kraju rodzi zarówno gesty solidarności, jak i napięcia, które pokazują, że wieloetniczność nie układa się sama. Czy potrafimy stworzyć wspólnotę, która nie będzie oparta wyłącznie na podobieństwie?

Drugie pytanie dotyczy Kościoła. W ostatnich latach coraz wyraźniej widać kryzys zaufania do instytucjonalnego Kościoła. Pojawia się więc zasadnicza kwestia: jak wygląda życie Kościoła wtedy, gdy jego struktury przestają być oczywistym punktem odniesienia dla wierzących. Czy odpowiedzią jest zmiana stylu przywództwa, większa odpowiedzialność świeckich, a może głębsza przemiana samego rozumienia wspólnoty?

Gość: Zbigniew Nosowski - redaktor naczelny kwartalnika

Posłuchaj

14:20 PR2 (PCM)_20260315073111.mp3 lumen

 

***

Tytuł audycji: "Lumen"

Prowadzący: Jan Pniewski

Godzina emisji: 7:45