Wystawa ma przypomnieć artystę, który potrafił łączyć graficzną dyscyplinę z niepowtarzalnym poczuciem humoru i ironicznym komentarzem do rzeczywistości. "Dla jednych zwiedzających będzie to powrót do dobrze znanej twórczości, dla innych – pierwsze spotkanie z artystą, który z niezwykłą wrażliwością i ironią potrafił komentować otaczający go świat" – podkreślają organizatorzy z Płockiej Galerii Sztuki.
Wśród prezentowanych prac znajdą się m.in. projekty pochodzące z rodzinnego archiwum artysty. Ekspozycję kuratorują Piotr Kułak oraz Zuzanna Lipińska, córka artysty, graficzka, projektantka i absolwentka warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych.
Twórca, który nauczył Polaków śmiać się z rzeczywistości
Eryk Lipiński, karykaturzysta, grafik, ilustrator, scenograf, satyryk i kolekcjoner, należał do najwszechstronniejszych postaci polskiej kultury XX wieku. Był również autorem tekstów kabaretowych, felietonistą i pomysłodawcą licznych wystaw rysunku satyrycznego. W 1978 roku założył Muzeum Karykatury w Warszawie, którego został pierwszym dyrektorem i którego dziś jest patronem.
Pierwszy plakat stworzył jako dziewięciolatek. Praca została nagrodzona i zapowiedziała jego przyszłą drogę twórczą. Ukończył warszawską Akademię Sztuk Pięknych w 1939 roku, a jako rysownik debiutował jeszcze przed wojną w tygodniku "Pobudka". W 1935 roku wspólnie ze Zbigniewem Mitznerem założył legendarny tygodnik "Szpilki", który po wojnie znów objął redakcją i z którym był związany przez dekady.
Od "Szpilek" po scenę kabaretu Dudek
Po 1945 roku Lipiński współpracował z Filmem Polskim i Centralą Wynajmu Filmów, projektując plakaty filmowe. Jego charakterystyczne prace promowały m.in. produkcje polskiej kinematografii lat 50. i 60.
Jako rysownik i ilustrator tworzył dla wielu tytułów prasowych – od "Przekroju" i "Polityki", przez "Karuzelę", "Świat" i "Zwierciadło", po pisma młodzieżowe, jak "Świerszczyk" czy "Płomyk". Zajmował się również scenografią teatralną. Projektował dekoracje dla Teatru Satyryków, Ateneum i Syreny, a w latach 1965–1975 współpracował z Kabaretem Dudek, pisząc teksty i projektując plakaty oraz programy.
W 1966 roku był jednym z inicjatorów Międzynarodowego Biennale Plakatu w Warszawie, wydarzenia, które do dziś stanowi najważniejszą platformę prezentacji światowego plakatu.
Plakat z dowcipem, rysunek z refleksją
Twórczość Lipińskiego – jak podkreśla Płocka Galeria Sztuki – opiera się na syntetycznym rysunku i wyrazistej plamie koloru, w których skomplikowane formy zostały sprowadzone do prostych, klarownych znaków.
Lipiński należał do pokolenia, które ukształtowało język polskiej grafiki użytkowej i stworzyło z plakatu autonomiczne dzieło sztuki. "Był to rysunek przepełniony sporą dawką humoru, a niekiedy także satyrycznej refleksji, przez co jego plakaty wytwarzały specyficzną atmosferę, rozpoznawalną na pierwszy rzut oka" – czytamy w opisie wystawy.
***
PAP/zch
