Portal Polskiego Radia SA
słuchaj
shopping_cart
Polskie Radio
Section05

wyłączenie banerów

„(...) i śpiew przyjemny”

30  października 1825 r. Fryderyk Chopin napisał list do swego przyjaciela Jasia Białobłockiego, zdając relację z warszawskiej premiery Cyrulika sewilskiego Rossiniego. Wydarzenie to miało miejsce w Teatrze Narodowym poprzedniego dnia wieczorem. Libretto  opery przełożył na język polski Wojciech Bogusławski. Fryderykowi spektakl bardzo się podobał. Podziwiał śpiew i talent aktorski Józefa Zdanowicza kreującego rolę Don Basilia, Jana Nepomucena Szczurowskiego, jako Doktora Bartolo,  i wreszcie Józefa Polkowskiego w roli Figara. „Dobrze grali, jako też Aszpergerowa i jeszcze dwie osoby: jedna ciągle, kichająca, druga zapłakana, chuda, w pantoflach, w szlafroku, ciągle w takt ziewająca” – informował Fryderyk przyjaciela. O Katarzynie Aszpergerowej, solistce Teatru Narodowego, śpiewającej partię Rozyny, prasa donosiła: „gra wybornie i śpiew przyjemny”. Brakowało natomiast nazwisk artystów wcielających się  w rolę Berty i Ambrożego, dowcipnie scharakteryzowanych  przez Chopina. (md) Zobacz więcej na temat: 

Europejskie Menu 29.10.2022 Unia Europejska podzielona w sprawi relacji z Chinami

Unia Europejska jest podzielona w sprawie relacji z Chinami. Jedne kraje apelują o ostrożność, inne nie chcą zrywać więzi gospodarczych z tym krajem. Wielu polityków z Europy Środkowo-Wschodniej wskazuje na bezkrytyczne podejście do Chin, co przypomina kontakty z Rosją. Np. kanclerz Olaf Scholz przyznał Chinom dostęp do infrastruktury krytycznej w Niemczech. Przygotowali: Beata Płomecka, Paweł Lekki, Bogumił Husejnow. Zobacz więcej na temat: 

„Pozwoliliśmy sobie popaść w delirium”

29 października 1839 r. w strugach deszczu hrabia de Perthius, adiutant króla Ludwika Filipa, zawiózł Chopina i Moschelesa do rezydencji monarchy w pałacu w Saint-Cloud, gdzie obaj artyści mieli wystąpić przed rodziną królewską. Wieczór ten z dużym poczuciem humoru opisał Ignaz Moscheles, znakomity pianista i dyrygent: „Po przybyciu do pałacu zostaliśmy wprowadzeni do salonu carré, gdzie była zebrana rodzina królewska en petit comité. Przy okrągłym stole siedziała królowa, mając przed sobą elegancki koszyk na robótki (czy zamierzała mi wyhaftować woreczek na pieniądze?)”. Po wspólnym wykonaniu Sonaty Es-dur Moschelesa zachwyt królowej nie znał granic. „Jej życzenie, byśmy powtórzyli raz jeszcze moją sonatę, równało się z nakazem – wspominał. […] W finale pozwoliliśmy sobie popaść w prawdziwe muzyczne delirium”. Obaj pianiści uczestniczyli w wieczornej, uroczystej kolacji: „[…] o godzinie wpół do dwunastej opuściliśmy pałac, tym razem – w deszczu komplementów, a nie tym z nieba, gdyż się rozpogodziło”. (md)  Zobacz więcej na temat: 

Дві літератури поруч і разом | Ремесла у давній Україні

Ремесла у давній Україні співвідосно античної традиції описів календаря і відповідної своєчасності праць і ремесел у творах Гомера, Гесіода, Овідія. Опис у «Роксоланії» флори українського Полісся, перелік порід дерев, позасюжетна вставка про семантику прізвища Кленович/Acernus. Опис деревообробних методів. Виробництво плугів з дерева. Zobacz więcej na temat:  література культура

"Ukrainka pod Wawelem". Serial dokumentalny Martyny Kozak, odc. 4

Alinie udaje się bezpiecznie uciec z Ukrainy, szybko znajduje pracę i zaczyna studia na AGH. Życie stoi przed nią otworem w nowej, polskiej rzeczywistości. Ale nie wszystkie historie uchodźców, a może większość z nich nie toczą się w taki łagodny sposób. Razem z Aliną idziemy do Muzeum Narodowego w Krakowie na wystawę Tamary Łempickiej. To duże i ważne wydarzenie, kolejka do wejścia na maleńką wystawę ciągnie się praktycznie od wejścia do budynku. Dziewczyna, choć wcześniej nie znała malarki i jej twórczości, z zaciekawieniem ogląda obrazy, czyta opisy. Przy jednym z nich się zatrzymuje, to dzieło "Ucieczka albo Gdzieś w Europie". Widziałam takie kobiety na granicy - mówi Alina o obrazie Łempickiej. Poznajemy Innę, matkę dwóch synów, nauczycielkę spod Kijowa. Jej historia jest zgoła odmienna od Aliny. Kiedy opowiada o lutym, jej głos drży, nerwowo ściska ręce. Każdy miesiąc jak jeden dzień - mówi ze łzami Inna. Odcinek kończy cykl o Alinie. Czas płynie, historie ludzkie toczą się dalej... Zobacz więcej na temat: 

Ulubiony uczeń

28 października 1882 r. w nekrologu opublikowanym we florenckiej gazecie „La Nazione”, szczegółowo opisane zostały okoliczności śmierci Adolphe'a Gutmanna, „ulubionego ucznia Chopina, kopisty wielu jego dzieł, bliskiego i oddanego przyjaciela, opiekuna i świadka ostatnich chwil życia kompozytora”. Tak napisała Ewa Sławińska-Dahlig, autorka książki o tym genialnym pianiście, zatytułowanej Adolphe Gutmann – ulubiony uczeń Chopina. Trzydzieści pięć lat wcześniej, a więc w roku 1847, także 28 października, kompozytor wsparł swego ucznia podczas jego tournée koncertowego wiodącego przez Berlin i Drezno aż do Petersburga. Zaopatrzył go w listy polecające nie tylko od zaprzyjaźnionych z nim artystów, ale także znanych mu osób ze środowiska dyplomatycznego. Chopin w liście do Gutmanna wymieniał nazwiska m.in. Moschelesa, Feliksa Mendelssohna i jego brata Paula, Meyerbeera, Hillera, Lipińskiego. List do swego ucznia kompozytor zakończył słowami: „Niech Bóg Cię strzeże”. (md) Zobacz więcej na temat: 

◎ Centrum Mundi - XVIII - Знання, незнання, присутність та відсутність. Мовчати, щоб висловитися. Розмова з Михайлом Балогом AKA. MANU

Лівінстон - Хто я. "Я не знаю, хто такий Михайло Балог". Незнання, як пустка та як пункт відправлення. Імпровізаційна музика. Heinali & Michael Balog - Diurnal Song. Академічна освіта - Джаз - Електроніка. Тиша та слово. "Наш мозок намагається заповнити весь простір ,який виникає навколо". Час. Hycz Orkestra - Тінь.День. Сум.(live). Робота в студії та іпровізація. Немає різниці, які інструменти ми юзаємо. Heinali & Michael Balog - Nocturnal Song. Публікація матеріалу. OrkestraChe - Це і є життя. Zobacz więcej na temat:  музика muzyka elektroniczna Jazz Україна українська культура