Portal Polskiego Radia SA
słuchaj
shopping_cart
Polskie Radio
Section05

wyłączenie banerów

Paganini i Lipiński na Zamku Królewskim

14 lipca 1829 r. w Warszawie miał miejsce ostatni koncert Paganiniego, który bawił w tym mieście od 24 maja. Jego rywal Karol Lipiński również przybył w tym czasie do Warszawy. Wielcy skrzypkowie uczestniczyli w koncercie na Zamku Królewskim z okazji koronacji cara Mikołaja I na króla Polski. Paganini na swym ostatnim w Polsce koncercie wykonał "Wariacje" na temat mazura z opery "Król Łokietek" Elsnera. Grał również "Karnawał wenecki", w którym zawarta jest melodia neapolitańskiej piosenki "Oh, mamma, mamma cara" prawie identyczna z pieśnią irlandzką Moore'a. Na temacie tej pieśni, trzy lata wcześniej oparł swe "Wariacje D-dur" na 4 ręce Chopin, nie przywiązując do tej miniatury zbyt wielkiej wagi. (md). Zobacz więcej na temat: 

Wzruszające spotkanie

13 lipca 1844 r. Chopin wyjechał z Nohant do Paryża, by powitać siostrę Ludwikę wraz z mężem Kalasantym Jędrzejewiczem, którzy zatrzymali się w mieszkaniu Sand przy Square d'Orléans 5. Fryderyk nie widział się z siostrą 14 lat, ich powitanie było bardzo serdeczne i wzruszające. Kalasantego pamiętał dobrze, ale po raz pierwszy powitał go jako szwagra. Razem odwiedzali muzea i teatry, spotykali się z Polakami, poznawali życie emigracji, czytali niezależne publikacje. Fryderyk najczęściej przebywał jednak z siostrą, rozmawiając z nią o wszystkich swoich sprawach, wypytując o sprawy rodzinne. Siadali również razem do fortepianu, by muzykować na cztery ręce. (md)   Zobacz więcej na temat: 

Rellstaba opinia, jakże mylna!

12 lipca 1833 r. w „Iris im Gebiete der Tonkunst” ukazała się recenzja "4 Mazurków" op. 7 Chopina pióra Ludwiga Rellstaba, krytyka muzycznego, który swą ignorancję starał się skrywać pod pięknymi słowami. Był marnym pianistą, zaciekle krytykującym trudności w utworach Chopina. Pisał: „Autor ma skłonność do pisania w sposób  […] nienaturalny; [...] w przedłożonych tańcach syci tę swoją żądzę aż do obrzydzenia. W poszukiwaniu przenikliwych dysonansów, modulacji na skróty, odrażających wywichnięć melodii i rytmu jest on zupełnie niezmordowany. […] Czyż więc nie wie, że środki, które się wynajduje dla osiągnięcia efektu, są miarą niedostatku geniuszu!”. (md) Zobacz więcej na temat: