Portal Polskiego Radia SA
słuchaj
shopping_cart
Polskie Radio
Section05

wyłączenie banerów

Koncert e-moll na dwa fortepiany

11 stycznia 1843 r. Chopin wraz ze swym najgenialniejszym uczniem Carlem Filtschem zagrali Koncert e-moll op. 11, inaugurując działalność nowych salonów w rezydencji barona Jamesa de Rothschilda, słynnego potentata bankowego. „Czy pośród tych kryształowych drzwi, królewskich obić, cudownych obrazów, mebli przyozdobionych złotem, tego magicznego, zewsząd oszałamiającego przepychu, nie przyszłoby wam na myśl, że zasnęliście w świecie iluzji?” – pytał wówczas Léon Escudier w „La France Musicale”. Na ten wyjątkowy wieczór baron sprowadził największych światowych artystów. Śpiewali: Lablache i Mario oraz panie Paulina Viardot-Garcia i Grisi. Carl Filtsch, grający partię solową w Koncercie e-moll swego Mistrza, odniósł wielki sukces. Kompozytor interpretujący partię orkiestrową w swym koncercie miał do dyspozycji pianino nr 9790 firmy Pleyela, zakupione przez panią de Rothschild tuż przed koncertem. Filtsch natomiast grał na pleyelowskim fortepianie nr 9643 zakupionym przez samego barona w grudniu 1842 roku. (md) Zobacz więcej na temat: 

"Spiritus flat ubi vult" - reportaż Eweliny Karpacz-Oboładze i Magdy Skawińskiej o papieżu Benedykcie XVI

31 grudnia 2022 roku o godzinie 9:34 w watykańskim klasztorze "Mater ecclesiae" zmarł papież senior Benedykt XVI. Był 265. następcą Świętego Piotra i zasiadał na Stolicy Apostolskiej od 19 kwietnia 2005 do 28 lutego 2013 roku. Papież Benedykt XVI przybył do Polski 25 maja 2006 roku. Hasłem, które mu towarzyszyło w trakcie podróży było "Trwajcie mocni w wierze" Pierwsze słowa po przylocie wypowiedział w języku polski, czym wzbudził aplauz zgromadzonych. Na prośbę Papieża Benedykta XVI w w program jego pierwszej pielgrzymki do Polski wpisana została wizyta w byłym obozie koncentracyjnym Auschwitz - Birkenau. 28 maja 2006 roku Papież modlił się przed ścianą śmierci i w celi Maksymiliana Kolbego. Na dziedzińcu bloku 11 spotkał się z byłymi więźniami w miejscu, które jest symbolem największego ludobójstwa w historii ludzkości. Wygłosił dla świata przesłanie o znaczeniu pokoju i miłości dla bliźniego. Zobacz więcej na temat: 

Zdaniem „Le Correspondent”

10 stycznia 1910 r. w setną rocznicę urodzin Fryderyka Chopina, w „Le Correspondent” zamieszczony został artykuł zatytułowany Frédéric Chopin et son oeuvre. A propos de son centenaire. Autorem był Michel-Dimitri Calvocoressi, francusko-brytyjski pisarz, tłumacz i krytyk muzyczny [greckiego pochodzenia], studiujący w Paryżu muzykę. Zajmując się życiem i twórczością Chopina, napisał, że prawdziwe miejsce w historii sztuki muzycznej przyznano polskiemu kompozytorowi dopiero niedawno [na początku wieku XX]. Jego sława oparta na chwilowej modzie, przez długi czas „zaciemniała rewolucyjny wkład do historii muzyki”, bo jego dzieła rzekomo nosiły „znamię dobrego tonu”. Przyjmowane były jako „ładne bibeloty, których niewinny powab” charakteryzowało takie właśnie znamię. „Gdyby krytycy ówcześni wykazali się choć trochę przenikliwością – napisał Calvocoressi – jeśli zadaliby sobie trud chociażby powierzchownej analizy tych polonezów, mazurków, preludiów, ballad, zbuntowaliby się, a nie podpisywali pod werdyktem mody”. (md)  Zobacz więcej na temat: 

Krogulski vs Leśkiewicz

9 stycznia 1842 r. zmarł w Warszawie w wieku zaledwie 27 lat Józef Krogulski, pianista, kompozytor i dyrygent. Już jako dziesięcioletni chłopiec występował publicznie z wielkim powodzeniem. Nazywany był „polskim Mozartem”, „młodym Lisztem”, „celującym pianistą”. Krytycy podkreślali w jego grze łatwość i precyzję techniczną, nadzwyczajną sprawność lewej ręki, idealne wyczucie rytmu oraz zdolność improwizacji. W roku 1826 na warszawskich koncertach tego młodocianego wirtuoza obecny był Fryderyk Chopin, starszy od niego o pięć lat. O talencie Krogulskiego wypowiadał się wówczas z pewną rezerwą, porównując jego grę do gry 12–letniego Antoniego Leśkiewicza, któremu wróżył większą przyszłość niż sławnemu już Krogulskiemu. W liście do swego przyjaciela Tytusa Woyciechowskiego, Chopin napisał: „Mały Leśkiewicz bardzo dobrze gra, ale jeszcze po największej części z łokcia. Ile mi się zdaje, to lepszy z niego gracz będzie, jak z Krogulskiego. Zdanie, z którym się jeszcze odezwać nie śmiałem, choć już kilka razy za język ciągniony byłem”. (md) Zobacz więcej na temat: 

Znoje przy kupnie Mićkiewicza

8 stycznia 1827 r. Chopina poinformował swego przyjaciela Jana Białobłockiego mieszkającego w Sokołowie, o zakupie dla niego dzieł Adama Mickiewicza, pisząc: „Taka to wdzięczność za krwawy pot czoła dostojności mojej, za podjęte trudy, znoje przy kupnie Mićkiewicza”. Fryderyk wiele wysiłku włożył w zdobycie egzemplarza pierwszego wydania Poezji wieszcza narodowego i Sonetów wydanych w Moskwie w 1826. Wydanie wileńskie wierszy Mickiewicza, chociaż ukazało się w Warszawie w znacznej ilości egzemplarzy, szybko zostało wyczerpane i jak podała prasa „wprost zaczytane”. Sonety wydał poeta własnym sumptem, on też zadbał o wyekspediowanie do Warszawy około 500 egzemplarzy, przesyłając je na ręce Waleriana Krasińskiego i Antoniego Odyńca. Prawdopodobnie Fryderyk bezpośrednio od niego zakupił jeden egzemplarz Sonetów dla Jasia Białobłockiego. Niektóre źródła podają, że mógł je nabyć także w którymś z warszawskich antykwariatów lub nawet na „straganie przed kościołem Pijarów”, gdzie znajdowano nieraz najrozmaitsze cymelia. (md) Zobacz więcej na temat: