Polskie Radio
Section05

wyłączenie banerów

"Dla Olega" - reportaż Ewy Szkurłat o działalności ukraińskiego reżysera Olega Sencowa

Ukraiński reżyser Oleg Sencow poinformował w mediach społecznościowych, że będzie bronił swojej ojczyzny w szeregach armii. W 2018 roku Parlament Europejski wręczył mu Nagrodę im. Sacharowa za Wolność Myśli. Ukraiński reżyser i obrońca praw człowieka  został wypuszczony na wolność, po pięciu latach więzienia, w ramach wymiany więźniów między Rosją a Ukrainą. Został aresztowany po tym, jak na Placu Niepodległości w Kijowie protestował przeciwko aneksji przez Rosję jego rodzinnego Krymu. Został również Laureatem nagrody Rady Miasta Krakowa im. Stanisława Vincenza. Olega Sencowa wspierają polscy filmowcy. Operator Bogumił Godfrejów pracował z Sencovem przy jego ostatnim filmie "Nosorożec", którego premiera odbyła się na ostatnim festiwalu w Wenecji. 
Zobacz więcej na temat: 

Pożegnanie Śliwińskiego

2 marca 1930 r. w Filharmonii Narodowej wystąpił ze swym ostatnim recitalem Józef Śliwiński. „Pianista-wirtuoz, który na przełomie stuleci wzbudzał silne namiętności i żywe zainteresowanie publiczności. […] Nazywano go wielkim, co z perspektywy czasu nie jest określeniem przesadnym, ponieważ w powszechnym odczuciu słuchaczy uchodził za jednego z najlepszych interpretatorów dzieł Chopina” – napisał Stanisław Dybowski w swym Słowniku pianistów polskich. Artysta zaplanował wówczas Fantazję f-moll, 4 Etiudy, 3 Mazurki, Impromptu Fis-dur, Scherzo b-moll, Nokturn cis-moll, 3 Walce, Sonatę h-moll, Berceuse i Poloneza Es-dur. Pod koniec recitalu niedyspozycja zmusiła go do redukcji bardzo bogatego programu. Sprawozdanie z pamiętnego występu Śliwińskiego zamieszczone zostało na łamach „Dnia Polskiego” 6 marca tego roku wraz z nekrologiem pianisty. Zmarł 4 marca wieczorem. (md)
Zobacz więcej na temat: 

"Czas wielkiego niepokoju" - reportaż Jakuba Tarki o inwazji Rosji na Ukrainę

24 lutego o świcie Rosja zaatakowała sąsiedni kraj - niepodległą Ukrainę. Napaść ta doszczętnie zburzyła spokój nie tylko Ukraińców, ale też całego świata. To pierwsza taka sytuacja w Europie od zakończenia II wojny światowej. W strachu o swoich bliskich żyją Ukraińcy mieszkający i pracujący w Polsce. Jakie emocje im towarzyszą, czego się boją? Jak tłumaczą agresję Rosji? Jak o wojnie rozmawiają ze swoimi bliskimi, którzy zostali na Ukrainie? Jakie wieści otrzymują z ojczyzny? Jak widzą przyszłość swojego kraju?
Zobacz więcej na temat: 

"Pamięci mojego stryja" - reportaż Urszuli Żółtowskiej-Tomaszewskiej o historii Henryka Lesieckiego, działacza organizacji Wolność i Niezależność

Stryjem pana Adama Lesieckiego był inżynier Henryk Lesiecki, urodzony w Harbinie działacz organizacji Wolność i Niezależność okręgu pruszkowskiego. Po wpadce organizacji w styczniu 1946 roku został aresztowany przez urząd bezpieczeństwa, trafił do katowni na Strzelecką. Zakatowany przez oprawców z Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego. Do tej pory nie odnaleziono jego szczątków. Jego bratanek marzy o tym, żeby zostały odnalezione...
Zobacz więcej na temat: 

Wkracza Rubinstein

1 marca 1843 r. w sali Nowej Resursy w pałacu Dückerta przy ulicy Długiej w Warszawie wystąpił 13-letni Antoni Rubinstein, o którym prasa donosiła: „cudowne dziecko, fortepianista rodem z Moskwy, uczeń pana Villoing, […] podziwiany przez całą muzyczną Europę”. Po koncertach we Wrocławiu, z początkiem lutego pojawił się w Warszawie, gdzie pozostał prawie cały miesiąc. Nie jest możliwe, aby ktoś z rodziny Chopinów nie był bodaj na jednym z koncertów tego młodocianego geniusza. O marcowym „Wieczorze Muzycznym” pianisty napisano: „[…] zagrał na rzecz Towarzystwa wsparcia podupadłych artystów muzycznych, za co na podziękowanie, prócz rzęsistych oklasków, policzony został w rząd Członków honorowych tego Towarzystwa. […] młody Mistrz rozrzewniony tym dowodem zadowolenia i wdzięczności, jeszcze zagrał Mazura Chopina”. (md)
Zobacz więcej na temat: 

"Kocham to miejsce" - reportaż Urszuli Żółtowskiej-Tomaszewskiej o Dawidzie, który angażuje się w promowanie historii warszawskiego Ursusa

Dawid Rentfleisz jest społecznikiem żywo zainteresowanym historią Fabryki Traktorów w Ursusie. Pasjonat fotografii i filmu tworzy film o Zakładach. Jeszcze się uczy, pomaga dużo Izbie Tożsamości Ursusa, zorganizował zbieranie pamiątek z kolegami w jednej z hal. Skąd te zainteresowania i chęć angażowania się w lokalne sprawy miejsca, gdzie mieszka? 
Zobacz więcej na temat: 

"Za wolność" - reportaż Magdy Skawińskiej o Ukraińcach, którzy mieszkają w Polsce i pomagają swoim rodakom

Ten reportaż jest opowieścią o ludziach, Ukraińcach, którzy mieszkają w Polsce, we Wrocławiu i tu na miejscu robią, co mogą. Iryna, jest prawniczką pomaga prawnie i nie tylko. Faceci, którzy jadą na wojnę mają kartę pobytu, a ich rodziny już nie, więc matki nie mogą pracować i mają dzieci pod opieką. Artem prowadzi Fundację Ukraina, która pomaga w wielu obszarach m.in. uchodźcom z Ukrainy. Vlad jest dziennikarzem, a Stepan prowadzi we Wrocławiu kawiarnię. Jego żona właśnie wraca z Ukrainy, a on zamierza z przyjacielem jechać na front. To o tym jest ten reportaż, a nie o zamartwianiu się tymi, którzy są w Ukrainie. Ten wątek też się pojawia, ale to nie jest sedno.
Zobacz więcej na temat: 

Michałowski wbrew tradycji

28  lutego 1881 r. w sali Resursy Obywatelskiej w Warszawie koncertowali pianista Aleksander Michałowski i skrzypek Stanisław Barcewicz. Występ pianisty zrecenzował w „Echu Muzycznym, Teatralnym i Artystycznym” Jan Kleczyński, zajmując się  interpretacją trzech kompozycji Chopina: Ballady f-moll op. 52, Poloneza-Fantazji As-dur op. 61 i Scherza h-moll op. 20. Kleczyński, będący sam wytrawnym pianistą, wykonaniu tych utworów pod względem technicznym niczego zarzucić nie mógł. Chwalił „wprawę palców, siłę i precyzję” Michałowskiego. Nie zadowoliła go strona duchowa interpretacji: „[…] Ballada nie uniosła nas w legendowe światy. […] w środkowej części Scherza brak poezji”. Wykonanie Poloneza-Fantazji uznał za zbyt szybkie, nie zgadzające się z chopinowską tradycją, o której osobiście opowiadała mu ks. Marcelina Czartoryska. (md) 
Zobacz więcej na temat: 

Karykatury Kurowskiego

27 lutego 1835 r. generał Józef Bem wystosował list do Chopina, informując o spotkaniu u ks. Anny Czartoryskiej, gdzie duże zainteresowanie wzbudził portret kompozytora autorstwa polskiego artysty malarza i rysownika Józefa Szymona Kurowskiego. Do spotkania doszło zapewne w ówczesnym paryskim mieszkaniu książąt Czartoryskich, przy Faubourg de Roule 25. Portrety Chopina i ks. Czartoryskiej miały być eksponowane na wystawie prac Kurowskiego, uświetniającej inaugurację Towarzystwa Politechnicznego [15 marca 1835], założonego i kierowanego przez Bema. Członkami tej nowej organizacji byli obaj artyści. Kurowski portretował sławnych Polaków: Mickiewicza, Słowackiego, Niemcewicza, Bohdana Zaleskiego. W albumie Zofii Ossolińskiej [Album Paryski] narysował dwie karykatury Chopina. Druga z nich przedstawiała kompozytora improwizującego na piano-pédalier, przesadnie chudego, z długimi palcami i bosymi stopami, którymi grał na pedałach instrumentu. (md)
Zobacz więcej na temat: