Pierwsze "Opowieści księżycowe" i powrót japońskich jesieniar

Ostatnia aktualizacja: 22.09.2026 01:00

Śpiewają smutne piosenki, popijają ciepłą hojichę, lubią koty, czerwone klony i deszcz za oknem - japońskie jesieniary wracają! I trudno o lepszy moment, początek jesiennej ramówki w Dwójce i pierwsze spotkanie pod nowym szyldem "Opowieści księżycowych".

Krzysztof Dziuba zaprasza na premierowe, jesienne wydanie "Opowieści księżycowych". Foto: PR2/Michał Dębski

Wraz z nimi powraca momijigari, czyli dosłownie "polowanie na czerwone liście", japoński zwyczaj jesiennych wypraw w poszukiwaniu miejsc, w których klony przybierają najbardziej intensywne odcienie czerwieni. Podobnych kolorów szukaliśmy w muzyce. Usłyszeliśmy Yoshiko Sai, Tsunekichiego Suzukiego, grupę Aragon, Ichiko Aobę i Kenjiego Endo. Pojawiło się dyskretne, jesienne kankyō ongaku oraz jesienny japoński jazz.

Posłuchaj w audycji "Opowieści księżycowe" >>>

Wyświetl ten post na Instagramie

Post udostępniony przez Krzysztof Kuba Dziuba (@vondziuba)

Sięgnęliśmy również po nowy album Haruomiego Hosono "Yours Sincerely". Jego ciepłe, miękkie i kameralne brzmienie działa trochę jak koc, którym można otulić się w chłodny jesienny wieczór.

Pierwsze "Opowieści księżycowe" były więc kolejnym dźwiękowym momijigari, wyprawą w poszukiwaniu jesiennych barw, nastrojów i muzyki, która o tej porze roku nabiera szczególnego znaczenia.

PLAYLISTA:

1. Minako Yoshida – Twilight Zone (Ouverture) [LP „Twilight Zone”, RCA 1977]

2. Minako Yoshida – Koi [LP „Twilight Zone”, RCA 1977]

3. Tsunekichi Suzuki – Yakoubyou No Kami [„Zeigo”, Off Note 2006]

4. Bonobo, Ichiko Aoba – Equinoctial [„Distance in Static”, Ninja Tune 2026]

5. Maya Ongaku – Hisoku Blue [„Nothing Space Music”, Guruguru Brain 2026]

6. Tatsuro Yamashita – Night Wing [LP „Moonglow”, Air Records 1979]

7. Tatsuro Yamashita – Full Moon [LP „Moonglow”, Air Records 1979]

8. Haruomi Hosono – Rojiura (Walking Vibration) [LP „Yours Sincerely”, Ghostly 2026]

9. Hako Yamasaki – Help Me! [„Tsunawatari”, Elec Records 1976 / WRWTFWW Records 2023]

10. Doji Morita – Furueteirune [LP „A Boy”, Polydor 1977]

11. Kenji Endo – Hontoda yo [LP „Niyago”, URC 1970]

12. Hiroshi Suzuki – Romance [LP „Cat”, Columbia 1976 / WRWTFWW Records 2021]

13. Yoshiko Sai – Gitano [LP „Taiji No Yume”, Blow Up 1977 / P-Vine Records 2025]

14. Yoshiko Sai – Alhambra No Aoi Bin [LP „Taiji No Yume”, Blow Up 1977 / P-Vine Records 2025]

15. Jun Togawa – Gankyū kitan [LP „Kyokutō ian shōka”, Yen Records 1985]

16. Aragon – Polaris [LP „Aragon”, Invitation 1985 / HMV Records Shop 2016]

17. Tsuyoshi Yamamoto Trio – Misty [LP „Misty”, Three Blind Mice 1974]

18. Maki Asakawa – Onna [LP „Maki Asakawa”, Honest Jon’s Records 2015]

***

Tytuł audycji: Opowieści księżycowe

Prowadzenie: Krzysztof Dziuba

Data emisji: 21.09.2026

Godz. emisji: 23.00

Zobacz więcej na temat: Krzysztof Dziuba Japonia MUZYKA Dwójka

Wytwórnia Non-Standard. Laboratorium popu czy muzyczna utopia?

Ostatnia aktualizacja: 08.09.2026 01:00

W "Nocnej strefie" opowiedzieliśmy krótką, ale niezwykle intrygującą historię Non-Standard – wytwórni Haruomiego Hosono, która działała w połowie lat 80. Gościem audycji był Sohichiro Suzuki, twórca projektu World Standard i jeden z artystów labelu.

Okładka albumu "Making of Non-Standard Music" (1984)Foto: materiały prasowe

Kiedy w 1983 roku Yellow Magic Orchestra zakończyła pierwszy etap działalności, Haruomi Hosono znalazł się w dość osobliwym miejscu. Muzyka, która jeszcze kilka lat wcześniej wydawała się futurystyczna, zdążyła znaleźć naśladowców, własne reguły i wreszcie własny "standard". Zamiast produkować kolejne wcielenia techno-popu, w 1984 roku Hosono uruchomił więc dwa labele: Non-Standard oraz równoległy, jeszcze bardziej eksperymentalny Monad. Pierwszym wydawnictwem zapowiadającym oba przedsięwzięcia było "Making of Non-Standard Music", wydane w listopadzie 1984 roku.

>>> Posłuchaj audycji "Nocna strefa"

Już w samej nazwie krył się rodzaj manifestu. Non-Standard nie miało być oficyną muzyki "niepopularnej". Wręcz przeciwnie – w pierwotnych założeniach chodziło o muzykę zdolną zdobyć wielu słuchaczy, ale tworzoną przez ludzi, których wrażliwość nie została ustandaryzowana. Pop miał pozostać popem, tylko przestać zachowywać się przewidywalnie.

Wyświetl ten post na Instagramie

Post udostępniony przez Krzysztof Kuba Dziuba (@vondziuba)

I rzeczywiście trudno byłoby znaleźć jedno "brzmienie Non-Standard". Artyści reprezentowani przez label wymykali się wszelkim kategoriom. Miharu Koshi potrafiła połączyć świat elektroniki z Schubertem i Goethem. Urban Dance próbowali wymyślić nowy pop na nowe czasy (po YMO). Francuski duet Mikado łączył chłód syntezatorów z bardzo europejskim wdziękiem. Shi-Shonen konfrontowali komputer z barokowym popem i fascynacją Pet Sounds. World Standard Sohichiro Suzukiego próbował szukać muzycznego uniwersalizmu, próbując stworzyć własny rodzaj popu w języku esperanto.

To własnie w Non-Standard debiutowali Pizzicato Five – singlem "The Audrey Hepburn Complex". Dekadę później grupa stanie się jednym z najbardziej rozpoznawalnych zespołów Shibuya-kei.

Z kolei sam Hosono pod szyldem projektu F.O.E. – Friends of Earth uciekał w kierunku funku, hip-hopu, samplingu, reggae i dancehallu. Jednym z najbardziej niezwykłych śladów tych poszukiwań jest nagrana w 1986 roku wersja "Sex Machine" z Jamesem Brownem – zarejestrowana podczas pobytu króla soulu w Japonii.

Ale Non-Standard to również cała otoczka wokół muzyki. GLOBULE – publikacja towarzysząca pierwszym działaniom labelu – wygląda chwilami jak skrzyżowanie magazynu artystycznego, science fiction, manifestu i dokumentacji urządzenia, które nigdy nie istniało. Do tego dochodzą kasety promocyjne, dema, alternate mixy, reklamy telewizyjne, eksperymenty Hosono z dźwiękami gier komputerowych. Nawet tytuły "Making of Non-Standard Music" i późniejsze "remaking" dobrze oddają ten sposób myślenia: muzyka nie musi być skończonym przedmiotem. Można ją rozmontować i złożyć ponownie.

O fenomenie wytwórni oraz ideach przyświecających Non-Standard w "Nocnej strefie" opowiadał Sohichiro Suzuki (World Standard).

Playlista audycji:

1. Friends Of Earth – World Famous Technopop [LP „Friend Or Foe?”, Non-Standard 1985]
2. Masato Ibu – Go aisatsu [„Non-Standard Collection”, Non-Standard / Imperial Records 2019]
3. Haruomi Hosono – Non-Standard Mixture [LP „Making Of Non-Standard Music”, Non-Standard 1984]
4. Mikado – Naufrage En Hiver [LP „Mikado”, Non-Standard 1985]
5. Shi-shonen – Bye-bye Yuppie [„Singing Circuit”, Non-Standard 1985]
6. Pizzicato Five – The 59th Street Bridge Song (Feelin' Groovy Clubmix '87. Bitter End) [„Pizzicatomania!”, Non-Standard 1987]
7. World Standard – La Luno En Sonĝo [LP „World Standard”, Non-Standard 1985]
8. Wywiad z Sohichiro Suzukim (World Standard)
9. World Standard – Pasio [„Double Happiness”, Non-Standard 1986]
10. Haruomi Hosono – Body Snatchers [LP „S-F-X”, Non-Standard 1984]
11. James Brown with F.O.E. – Sex Machine [„Sex, Energy And Star”, Non-Standard 1986]
12. Miharu Koshi (komp. Franz Schubert) – Heidenröslein [„Boy Soprano”, Non-Standard 1985]
13. Haruomi Hosono – La Ĉeftitolo [LP „Ñokto De La Galaksia Fervojo”, Non-Standard 1985]
14. Haruomi Hosono – Temo El La Mondo Del La Fantazia Kvara Dimensio [LP „Ñokto De La Galaksia Fervojo”, Non-Standard 1985]
15. Haruomi Hosono – La Travida Malĝojo De Giovanni [LP „Ñokto De La Galaksia Fervojo”, Non-Standard 1985]
16. Haruomi Hosono – La Pliocena Marbordo [„Ginga tetsudō no yoru”, Non-Standard 1985]
17. Kaori Nakahara – Nokto de la Galaksia Fervojo [„Ginga tetsudō no yoru”, Non-Standard 1985]
18. Haruomi Hosono – Dark Side of the Star [LP „S-F-X”, Non-Standard 1984]
19. Urban Dance – Dreamer (Old Man Looks Back) [„Urban Dance”, Non-Standard 1985]
20. Urban Dance – Remaking of Non-Standard Music [„Urban Dance”, Non-Standard 1985]
21. Non Standard Choir – Shuyo, Mimotoe Chikazukan (Hymn, Protestant No. 320) [LP „The Best Of Non Standard”, Non-Standard 1986]

Okładki płyt, których słuchaliśmy w audycji

***

Tytuł audycji: Nocna strefa

Prowadzenie: Krzysztof Dziuba

Data emisji: 7.09.2026

Godz. emisji: 22.45

Zobacz więcej na temat: Krzysztof Dziuba Japonia wytwórnia muzyczna Dwójka muzyka współczesna MUZYKA

Pierwsze "Opowieści księżycowe" i powrót japońskich jesieniar

PLAYLISTA:

Pędzel w walce o sprawiedliwość. Szorstkie piękno spojrzenia Meli Muter

Maciej Kawalski: "Lalka" to jest doznanie, które wymaga skupienia

Emilia Konwerska laureatką Nagrody Literackiej im. Witolda Gombrowicza

Nagrody im. Norwida 2026. Mazowieckie podwórko i sztuka, która jest uniwersalna

Od "Łajdackiej powieści" do arcydzieła. 139 lat temu wydrukowano fragment "Lalki"

Wolność, równość, bezczelność. Wrocławski Capitol szykuje musical o Kościuszce