X
Szanowny Użytkowniku
25 maja 2018 roku zaczęło obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r (RODO). Zachęcamy do zapoznania się z informacjami dotyczącymi przetwarzania danych osobowych w Portalu PolskieRadio.pl
1.Administratorem Danych jest Polskie Radio S.A. z siedzibą w Warszawie, al. Niepodległości 77/85, 00-977 Warszawa.
2.W sprawach związanych z Pani/a danymi należy kontaktować się z Inspektorem Ochrony Danych, e-mail: iod@polskieradio.pl, tel. 22 645 34 03.
3.Dane osobowe będą przetwarzane w celach marketingowych na podstawie zgody.
4.Dane osobowe mogą być udostępniane wyłącznie w celu prawidłowej realizacji usług określonych w polityce prywatności.
5.Dane osobowe nie będą przekazywane poza Europejski Obszar Gospodarczy lub do organizacji międzynarodowej.
6.Dane osobowe będą przechowywane przez okres 5 lat od dezaktywacji konta, zgodnie z przepisami prawa.
7.Ma Pan/i prawo dostępu do swoich danych osobowych, ich poprawiania, przeniesienia, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania.
8.Ma Pan/i prawo do wniesienia sprzeciwu wobec dalszego przetwarzania, a w przypadku wyrażenia zgody na przetwarzanie danych osobowych do jej wycofania. Skorzystanie z prawa do cofnięcia zgody nie ma wpływu na przetwarzanie, które miało miejsce do momentu wycofania zgody.
9.Przysługuje Pani/u prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego.
10.Polskie Radio S.A. informuje, że w trakcie przetwarzania danych osobowych nie są podejmowane zautomatyzowane decyzje oraz nie jest stosowane profilowanie.
Więcej informacji na ten temat znajdziesz na stronach dane osobowe oraz polityka prywatności
Rozumiem

Upolitycznione pośladki

Ostatnia aktualizacja: 14.06.2011 11:35
W 1914 roku Mary Richardson rzuciła się na płótno Velazqueza z siekierą. Był to akt polityczny.
Audio

- Miało to miejsce kilka lat po tym, jak obraz trafił do Anglii – mówiła dr Grażyna Bastek. – Mary Richardson nie była jedyną osobą, która atakowała w tym czasie obrazy. Wzorem Amerykanek brytyjskie sufrażystki zaczęły walczyć o prawa wyborcze. Negocjacje z rządem nie dały efektu, więc podjęły działania właściwie terrorystyczne: paliły biblioteki i rezydencje. "Wenus z lustrem" została zakupiona za pieniądze publiczne, więc pocięcie obrazu było aktem politycznym.

Walka sufrażystek zakończyła się powodzeniem: w 1918 roku uzyskały ograniczone, a w 1928 roku pełne prawa wyborcze.

Bezpośrednio po zdarzeniu Mary Richardson podkreślała polityczną wymowę dokonanego przez siebie aktu wandalizmu, ale po czterdziestu latach powiedziała coś innego: "Nie podobał mi się sposób, w jaki mężczyźni całymi dniami gapili się na ten obraz!".

Tajemnice Wenus Velázqueza

Nie znamy dokładnej daty powstania "Wenus z lustrem", ani też gdzie – i dla kogo – została namalowana. Szybko trafiła do kolekcji Gaspara de Haro y Guzmán, który był miłośnikiem sztuki i kobiet. W 2001 roku odkryto w archiwach wzmianki świadczące, że de Haro kupił ten obraz od pewnego miernego malarza, zajmującego się handlem dziełami sztuki.

- Akty kobiece nie były pokazywane publicznie. Były to obrazy skrywane, traktowane jako przedmioty kolekcjonerskie, przeznaczone do prywatnych apartamentów. Często pełniły funkcję podarunków małżeńskich, będących wróżbą udanego pożycia małżeńskiego.

Tradycja, nowoczesność i znikający kolor

Obraz symbolizuje czystość i niewinność (nagość Wenus), miłość (Amor), więź (szarfa) – wymowa tego aktu jest wielce moralna.

- Gdyby nie postać Amora, byłby to po prostu obraz nagiej kobiety: Wenus nie ma żadnych atrybutów, po których można by ją rozpoznać. W owym czasie takie przedstawienie nie byłoby możliwe.

Rubens:
Rubens: Wenus z lustrem (ca. 1612)

Malując "Wenus" Velázquez wzorował się na Tycjanie i konkurował z Rubensem. Postać Wenus przeglądającej się w lustrze nie jest inwencją Velázqueza. Natomiast pozycja Wenus, jej relacja z Kupidynem i sposób umieszczenia lustra – już tak.

- Pozornie lustro w tym obrazie pełni prostą rolę. Widzimy to, czego nie moglibyśmy dostrzec na dwuwymiarowym obrazie. Nie wiadomo dokładnie, na co patrzy Wenus. Być może na widza, który patrzy na nią. To bardzo intrygujące.

Istotne dla dzisiejszego odbioru tego obrazu są zmiany, jakie zaszły w składzie farb. Czerwony barwnik, zastosowany przez Velázqueza zblakł.

- Szarobłękitna tkanina, na której leży Wenus, pierwotnie miała kolor głęboko czerwony, niemal fioletowy. Przez to inaczej czytamy refleksy obijającego się od ciała bogini światła: nie są one uzasadnione tą szarą tkaniną. Było inaczej, gdy kolor był fioletowy.

Aby posłuchać rozmowy Michała Montowskiego z dr Grażyną Bastek, wystarczy kliknąć ikonę dźwięku w ramce "Posłuchaj" po prawej stronie.



Ten artykuł nie ma jeszcze komentarzy, możesz być pierwszy!
aby dodać komentarz
brak

Czytaj także

Londyńskie sceny z życia małżeńskiego

Ostatnia aktualizacja: 21.02.2011 20:34
"Pan i pani Clark i Percy" Davida Hockneya - zapis codzienności swingującego, nowoczesnego Londynu - nawiązuje do tradycyjnego malarstwa portretowego.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Śladami Paula Cezanne'a: wokół Góry Św. Wiktorii (galeria)

Ostatnia aktualizacja: 19.05.2011 10:00
Istnieje bardzo wiele obrazów Cezanne'a przedstawiających pewną górę, którą mógł widzieć z okolicy swego domu. Wielbiciele artysty mogą dziś udać się na wycieczkę oznakowanym szlakiem turystycznym do miejsc, z których malarz studiował ów cud natury.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Nienaturalny naturalizm prerafaelitów

Ostatnia aktualizacja: 27.05.2011 16:01
"Ofelia" Johna Everetta Millaisa jest jednym z pierwszych dzieł w historii sztuki namalowanych w znacznym stopniu w plenerze.
rozwiń zwiń