Właśnie to przyczyniło się do rozkwitu irlandzkiej diaspory, która ukształtowała się wiek wcześniej i która będzie się nadal rozwijać przez cały XX wiek, szczególnie w Ameryce Północnej, Wielkej Brytanii i Australii. Uważa się, że kolonizacja, głód i masowa emigracja ukształtowały nie tylko muzykę i tworzenie muzyki, ale także historiografię muzyki irlandzkiej, której towarzyszące dyskursy tak często skupiają się na temat autentyczności, przekazu ustnego i zachowania, nostalgii i straty oraz ciągłości i odporności kulturowej.
Chociaż tradycyjna irlandzka muzyka, śpiew i taniec to szerokie pojęcie obejmujące tzw. rodzime praktyki irlandzkie/gaelickie, które nadal można spotkać na wyspie, instrumentalna tradycyjna irlandzka muzyka taneczna (jig i reel) wraz z irlandzkimi piosenkami sean nós (w starym stylu) i balladami w języku angielskim zasadniczo stanowią to, co obecnie nazywa się po prostu muzyką irlandzką. O niej opowie etnomuzykolog dr Felix Morgenstern
CZYTAJ TEŻ:
Tajemnice liry korbowej
Muzyczne koło Europy
***
Tytuł audycji: Źródła
Prowadzi: Aleksandra Tykarska
Data emisji: 17.03.2026
Godzina emisji: 12.00
