Aleksander Bardini - od skrzypka do aktora

Ostatnia aktualizacja: 29.07.2011 22:45
W dniu 16. rocznicy śmierci znakomitego aktora i reżysera teatralnego przypominamy jego zajmujące opowieści: o dzieciństwie, o aktorskim rzemiośle, o Edith Piaf i Marii Callas.
Audio

W ostatnich dniach prezentowaliśmy w Dwójce wspomnienia i refleksje profesora Aleksandra Bardiniego nagrane w 1993 roku przez Joannę Szwedowską.

Wśród tematów tych niezwykłych gawęd: Łódź z czasów dzieciństwa, kariera skrzypka (przyszły aktor w młodości był skrzypkiem w Żydowskim Stowarzyszeniu Muzycznym Hazomir), egzamin do Szkoły Teatralnej, śpiew Edith Piaf i Marii Callas.

Zapraszamy do wysłuchania!

***
Aleksander Bardini urodził się w 1913 roku, w Łodzi. W latach 1932–1939 studiował aktorstwo i reżyserię w Państwowym Instytucie Teatralnym w Warszawie. Jego nauczycielami byli Leon Schiller i Aleksander Zelwerowicz.

Od września 1939 do czerwca 1941 Aleksander Bardini pracował jako aktor i reżyser w Polskim Teatrze Dramatycznym we Lwowie. Po zajęciu miasta przez wojska niemieckie został przesiedlony do lwowskiego getta. Udało mu się uciec na aryjską stronę, ukrywał się w prywatnym mieszkaniu. Pracę w teatrze wznowił po ponownym zajęciu Lwowa przez wojska radzieckie w lipcu 1944. W 1945 przeniósł się ze lwowskim zespołem do Katowic. Po pogromie kieleckim w 1946 wyemigrował z Polski.

Do kraju powrócił w 1950, by nawiązać współpracę z warszawskimi teatrami: Wielkim i Polskim, później zaś: Teatrem Ateneum.  Był wieloletnim pracownikiem w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie (od 1953 r. profesor). Współpracował z Teatrem im. Stefana Jaracza w Łodzi, Teatrem Współczesnym w Warszawie, Teatrem Starym w Krakowie.

Był znakomitym aktorem, również filmowym (m.in u Andrzeja Wajdy, Krzysztofa Zanussiego, Krzysztofa Kieślowskiego), oraz reżyserem teatralnym, twórcą wielu znamienitych inscenizacji.

Zmarły 16 lat temu artysta był także związany z radiem. Potwierdzeniem tego był Wielki Splendor, nagoda przyznawana przez Zespół Artystyczny Teatru Polskiego Radia za całokształt twórczości.

 

Aleksander Bardini jako Dyrygent w filmie K. Kieślowskiego "Podwójne życie Weroniki" (1991).

Czytaj także

Aleksander Bardini - artysta, o którym warto pamiętać

Ostatnia aktualizacja: 24.03.2011 07:00
- Niewielu twórców miało biografię równie tragiczną jak Aleksander Bardini - przypomina Edward Krasiński, redaktor naczelny "Pamiętnika Teatralnego".
rozwiń zwiń