REKLAMA

"Grande Messe des morts" Berlioza. Wybraliśmy najlepsze wykonanie

Ostatnia aktualizacja: 02.11.2019 19:00
W audycji "Kto słucha nie błądzi, czyli Płytowy Trybunał Dwójki" jury wysłuchało sześciu nagrań utworu słynnego francuskiego kompozytora, twórcy symfonii romantycznej i prekursora nowoczesnej kolorystyki.
Audio
  • "Grande Messe des morts" Berlioza (Płytowy Trybunał Dwójki)
Jacek Hawryluk
Jacek HawrylukFoto: PR2/Łukasz Kowalski

W obradach Płytowego Trybunału Dwójki udział wzięli: Dorota Kozińska, Kacper Miklaszewski i Wojciech Michniewski. Spośród przesłuchanych wersji Grande Messe des morts Hectora Berlioza jury wybrało zwycięskie nagranie: Philharmonia Chorus, London Philharmonia Choir, Philharmonia Orchestra, Michael Spyres (tenor), dyr. John Nelson (nagranie: marzec 2019, Katedra św. Pawła w Londynie; CD + DVD Erato 2019).

Pozostałe nagrania, których słuchaliśmy w audycji:

  • Peter Schreier (tenor), Symphonie-Orchester Des Bayerischen Rundfunks, Chor Des Bayerischen Rundfunks, dyr. Charles Munch (nagranie: DG 1968),
  • Ronald Dowd (tenor), London Symphony Orchestra & Chorus, Wandsworth School Boys’Choir, dyr. Colin Davis (nagranie: 17-26.11.1969, Katedra Westminsterska, Londyn; Philips 1970),
  • Kenneth Riegel (tenor), Cleveland Orchestra Chorus, Cleveland Orchestra, dyr. Lorin Maazel (nagranie: 21-23.08.1978, Cleveland; Decca 1979),
  • Toby Spence (tenor), SWR Vokalensemble Stuttgart, MDR Rundfunkchor Leipzig, Radio-Sinfonieorchester Stuttgart des SWR, dyr. Roger Norrington (nagranie: live 9.05.2003, Sala im. Beethovena w Stuttgarcie; Hänssler Classics 2006),
  • Robert Murray (tenor), Gabrieli Consort & Players, Chetham’s School Of Music Symphonic Brass Ensemble, Chór i Orkiestra Filharmonii Wrocławskiej, dyr. Paul McCreesh (nagranie: 13-15.09.2010, Katedra Polskokatolicka pw. św. Marii Magdaleny we Wrocławiu; NFM/Winged Lion/Signum Classics 2011).

Grande Messe des morts (Requiem), czyli Wielka msza za zmarłych powstała w roku 1837 dla uczczenia poległych bohaterów Rewolucji Lipcowej (1830). Na utwór zamówienie złożyło francuskie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, lecz był to tylko drobny impuls, który przesądził o tym, że Hector Berlioz wziął się poważnie za komponowanie dzieła - jego ideę nosił w sobie już od jakiegoś czasu. Ostatecznie powstało monumentalne opracowanie łacińskiego tekstu mszy żałobnej, które kompozytor uważał za swe najlepsze dzieło. "Gdyby miano spalić wszystkie moje utwory poza jednym, błagałbym o ocalenie Requiem" - miał powiedzieć Berlioz.

Monumentalne dzieło wymaga wielu instrumentów dość niezwykłych, naturalnych trąbek i rogów, a także ofiklejd (bardzo rzadko używanych instrumentów z grupy dętych blaszanych). Obsada chóru jest dość dowolna, ale im więcej wykonawców, tym większy efekt. Zwykle dzieło wykonuje około 400 osób.

Plan słuchania:

I Runda

Requiem


II Runda

Tuba mirum


III Runda

Lacrimosa


Finał

Sanctus

***

Tytuł audycji: Kto słucha nie błądzi, czyli Płytowy Trybunał Dwójki

Prowadził: Jacek Hawryluk

Data emisji: 2.11.2019

Godzina emisji: 17.00

am/pg