X
Szanowny Użytkowniku
25 maja 2018 roku zaczęło obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r (RODO). Zachęcamy do zapoznania się z informacjami dotyczącymi przetwarzania danych osobowych w Portalu PolskieRadio.pl
1.Administratorem Danych jest Polskie Radio S.A. z siedzibą w Warszawie, al. Niepodległości 77/85, 00-977 Warszawa.
2.W sprawach związanych z Pani/a danymi należy kontaktować się z Inspektorem Ochrony Danych, e-mail: iod@polskieradio.pl, tel. 22 645 34 03.
3.Dane osobowe będą przetwarzane w celach marketingowych na podstawie zgody.
4.Dane osobowe mogą być udostępniane wyłącznie w celu prawidłowej realizacji usług określonych w polityce prywatności.
5.Dane osobowe nie będą przekazywane poza Europejski Obszar Gospodarczy lub do organizacji międzynarodowej.
6.Dane osobowe będą przechowywane przez okres 5 lat od dezaktywacji konta, zgodnie z przepisami prawa.
7.Ma Pan/i prawo dostępu do swoich danych osobowych, ich poprawiania, przeniesienia, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania.
8.Ma Pan/i prawo do wniesienia sprzeciwu wobec dalszego przetwarzania, a w przypadku wyrażenia zgody na przetwarzanie danych osobowych do jej wycofania. Skorzystanie z prawa do cofnięcia zgody nie ma wpływu na przetwarzanie, które miało miejsce do momentu wycofania zgody.
9.Przysługuje Pani/u prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego.
10.Polskie Radio S.A. informuje, że w trakcie przetwarzania danych osobowych nie są podejmowane zautomatyzowane decyzje oraz nie jest stosowane profilowanie.
Więcej informacji na ten temat znajdziesz na stronach dane osobowe oraz polityka prywatności
Rozumiem

Miłosz prywatny: zachłanny, aktywny, lubił marcepany

Ostatnia aktualizacja: 15.08.2014 11:00
- To było dziwne uczucie: obcowanie z nim na co dzień, pozwalanie sobie na ryzykowne żarty w jego obecności - tak o Czesławie Miłoszu opowiadali w Dwójce jego przyjaciele i współpracownicy.
Audio
Czesław Miłosz
Czesław MiłoszFoto: TVP/PAP- Jan Bogacz

W centrum świata wielkie biurko

Najważniejszy w krakowskim mieszkaniu był jego gabinet - Tu stoi drewniane, ogromne biurko - opowiadała w Dwójce opiekunka mieszkania Agnieszka Kosińska - Biurko posiada dwie części, lewą i prawą. To ważne, bo Miłosz w lewej części trzymał rękopisy, kajety, gdzie zapisywał pomysły, a w prawej części chowaliśmy pióra i naboje.
Używał atramentu w kolorze ciemnogranatowym. Korekty nanosił ołówkiem. Między kartkami i butelkami atramentu Czesław Miłosz chował sobie... marcepany. Kolekcjonował lupy, bo do końca życia czytał ogromne ilości książek. Jako pan już prawie 90-letni zaczął korzystać ze specjalnej maszyny do czytania, która powiększała tekst.
Chciał być aktywny do końca życia. - Na swój sposób był silny i zarazem bardzo słaby - wspomina poetka Julia Hartwig - Jak przychodziły naprawdę ciężkie chwile, okazywał się mocny. W swoich ostatnich dniach kilkakrotnie leżał w Krakowie w szpitalu. Gdy przychodził do niego syn, poeta pytał go, czy ma ze sobą notebook, i recytował mu wiersz, który w nocy obmyślił.

Łagodny przyjaciel
Krakowskie lata poety nie były przepełnione tylko pisaniem - dom Miłosza był pełen ludzi. Drzwi się nie zamykały. Rytm życia poety był taki, że po godzinach pracy twórczej (a pracował zwykle do obiadu) życzył sobie spotkań towarzyskich.
- Siadaliśmy na kanapie i on zawsze mówił: "Siadaj z tej strony, bo ja na drugie ucho nie słyszę". To mnie strasznie wzruszyło - mówiła Hartwig. - Rozmawiał bardzo żywo. Nie lubił tylko wspominać, żył zawsze teraźniejszością. Do tego stopnia, co mnie zawsze zadziwiało, że chętnie wygłaszał pochwałę techniki - wspominała poetka.
- Zawsze był zachłanny i chciwy wszystkich artystycznych nowości - dodawał Jerzy Illg z Wydawnictwa Znak. - Czytał wszystko szybciej od nas. Przychodzący byli egzaminowani już od drzwi: "A czytał Pan to? A co Pan myśli o tym?". My nie byliśmy w stanie być dla niego pełnowartościowymi partnerami w rozmowie. To była taka nierówna relacja - podkreślił.
Jednocześnie w swoich tekstach z tego okresu Czesław Miłosz często wracał do ludzi, których kiedyś spotkał. - To był w jego życiu okres wielkiego łagodnienia - mówił w Dwójce autor jego pierwszej biografii, Andrzej Franaszek - Starał się oddać tym ludziom sprawiedliwość, na którą wcześniej nie miał dostatecznej uwagi. Wracał do nich pamięcią, przywoływał ich z przeszłości. To wtedy, pod koniec życia, napisał takie piękne zdanie, że gdyby miał zaczynać od nowa swoją drogę poetycką, to każdy wiersz byłby historią konkretnego ludzkiego losu - przypomniał.

Audycję przygotowały Elżbieta Łukomska i Dorota Gacek.

usc/mm

Ten artykuł nie ma jeszcze komentarzy, możesz być pierwszy!
aby dodać komentarz
brak

Czytaj także

Miłosz i jego dramatyczna obrona religii

Ostatnia aktualizacja: 22.04.2011 12:09
Twórczość Miłosza powinna cieszyć tych wszystkich, dla których religia jest wartością nadrzędną, sprawą, o którą warto toczyć spory, fundamentem życia i rękojmią jego sensu.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Różewicz i Miłosz w rozmowie o życiu

Ostatnia aktualizacja: 25.04.2014 03:00
Jak wiadomo Tadeusz Różewicz nie lubił udzielać wywiadów dziennikarzom, a te które udało się zarejestrować są zdawkowe. Tym bardziej prawdziwym skarbem jest rozmowa, którą z tej wyjątkowej okazji Państwu prezentujemy.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Miłosz kochał Iwaszkiewicza

Ostatnia aktualizacja: 27.10.2011 11:12
Ukazała się właśnie książka zawierająca korespondencję między Miłoszem a Iwaszkiewiczem. Publikacja w niezwykle przejmujący sposób pokazuje wielostronny portret wielkich twórców.
rozwiń zwiń