Krzysztof Hołowczyc: podczas Dakaru kierowcy dochodzą do granicy ludzkich możliwości

Trwający Rajd Dakar po raz kolejny potwierdza swoją reputację najtrudniejszego rajdu terenowego świata. Setki kilometrów odcinków specjalnych, ekstremalne warunki i strategiczna gra rozpisana na kilkanaście dni sprawiają, że walka o zwycięstwo daleka jest od rozstrzygnięcia. Tegoroczne zmagania komentuje Krzysztof Hołowczyc – jedenastokrotny uczestnik Dakaru, który zna ten rajd od środka, z trzech kontynentów i z każdej możliwej perspektywy.

Krzysztof Hołowczyc na rajdzie Dakar

facebook.com/Krzysztof Hołowczyc

Rajd Dakar od momentu powstania w 1979 roku pozostaje symbolem ekstremu w sporcie motorowym. Przez lata zmieniał kontynenty i formułę – z Afryki przeniósł się do Ameryki Południowej, a dziś rozgrywany jest w Arabii Saudyjskiej – ale jego istota pozostała niezmienna: to próba wytrzymałości ludzi i maszyn.

Tegoroczna edycja nie odbiega od tej filozofii. Już pierwsze etapy pokazują, że organizatorzy ponownie postawili na długie i wymagające odcinki specjalne, które zmuszają zawodników do zachowania maksymalnej koncentracji przez wiele godzin.

– Każdy Dakar jest wyjątkowy. Trudy tego rajdu na każdym odcinku i każdego dnia są inne. Zdarzają się łatwiejsze etapy, ale normą są bardzo ciężkie, długie OS-y. Dzisiaj zawodnicy ścigali się na 400 kilometrach odcinka specjalnego – zwraca uwagę Krzysztof Hołowczyc.

So tight. 🤏#Dakar2026 #DakarInSaudi pic.twitter.com/W16Ffy12D8

— DAKAR RALLY (@dakar) January 7, 2026

Właśnie takie dystanse sprawiają, że Dakar nie jest klasycznym wyścigiem na czas. To wielodniowa walka, w której jeden błąd, awaria lub zbyt agresywna jazda mogą przekreślić marzenia o wysokim miejscu.

– To nie jest tylko test silników, skrzyń biegów czy zawieszenia. To przede wszystkim sprawdzian ludzi. Sprzęt można wymienić, człowieka nie – podkreśla Hołowczyc.

Z perspektywy aktualnej rywalizacji widać wyraźnie, że czołówka stawki jedzie bardzo zachowawczo. Doświadczeni zawodnicy świadomie unikają otwierania trasy i nie forsują tempa od pierwszych dni.

🥺This is more than racing.#DakarInSaudi #Dakar2026 pic.twitter.com/ETSEoPCJMw

— DAKAR RALLY (@dakar) January 7, 2026

– Dakar nie wygrywa się pierwszym odcinkiem. Najgorsze, co może się zdarzyć, to jazda na prowadzeniu i otwieranie trasy. Pierwszy zawodnik musi sam szukać linii przejazdu, a kolejni jadą już po śladzie. Dlatego najlepsi starają się być w pierwszej dziesiątce, ale niekoniecznie na czele – tłumaczy były rajdowiec.

Ta strategia była aktualna zarówno w Afryce, jak i w Ameryce Południowej czy Arabii Saudyjskiej – i pozostaje kluczowa także dziś.

– Czasami trzeba zwolnić, żeby wygrać. Jeżeli od początku jedziesz na maksimum, bardzo szybko zniszczysz sprzęt albo popełnisz błąd. A wtedy odrabianie strat w Dakarze jest niezwykle trudne – dodaje.

Hołowczyc zna te mechanizmy z własnych doświadczeń. Jedenastokrotnie stawał na starcie Dakaru i startował na trzech kontynentach, obserwując, jak rajd potrafi zmieniać nawet najbardziej doświadczonych zawodników.

– Dakar odciska piętno na człowieku, którego nie da się zapomnieć. Były momenty, kiedy z bezsilności miałem łzy w oczach. Awarie, wypadki, kontuzje. Człowiek dochodzi do granicy swoich możliwości, a rajd wcale się nie kończy – wspomina.

Jak przyznaje, właśnie te chwile są esencją Dakaru.

– Ten rajd został zrobiony po to, żeby dojść do granicy ludzkich możliwości. I każdy, kto tu był, to poczuł – mówi.

Patrząc na tegoroczną edycję, Hołowczyc wskazuje kilka nazwisk, które najlepiej odnajdują się w długodystansowej grze strategicznej.

– Bardzo chciałbym, żeby Sebastian Loeb w końcu wygrał Dakar. Jest piekielnie szybki i już w poprzednich latach miał realne szanse. Nasser Al-Attiya zawsze jest groźny, podobnie jak załogi Toyoty. No i Carlos Sainz – legenda, a wciąż jedzie na najwyższym poziomie – ocenia.

Jednocześnie podkreśla, że prawdziwe rozstrzygnięcia przychodzą zawsze późno.

– Wszyscy czekają na te najtrudniejsze momenty, kiedy rajd zaczyna się decydować. Dakar to gra na wytrzymałość i konsekwencję. I właśnie dlatego, po tylu latach, wciąż jest wyjątkowy – podsumowuje.

pż