Małgorzata Baranowska - wspomnienie

Ostatnia aktualizacja: 15.02.2012 13:29
W cyklu "Głosy z przeszłości" przypomnimy w tym tygodniu gawędy zmarłej niedawno poetki, pisarki i znawczyni literatury. Prezentujemy również "Zakładkę literacką", w której Małgorzatę Baranowską wspominali: Małgorzata Łukasiewicz i prof. Leszek Szaruga.
Audio
  • Małgorzata Baranowska o książce "To jest wasze życie"
  • Małgorzata Baranowska o Julianie Tuwimie
  • Małgorzatę Baranowską wspominają Małgorzata Łukasiewicz i Leszek Szaruga
  • Małgorzata Baranowska o pasji kolekcjonowania pocztówek
  • Małgorzaty Branowskiej rozwazania o szczęściu
  • Małgorzata Baranowska o Mironie Białoszewskim

Małgorzata Baranowska zmarła 22 stycznia tego roku. Przez wiele lat współpracowała z Polskim Radiem, a zwłaszcza z Programem II, mówiąc o poezji i o swoich fascynacjach. Jedną z takich fascynacji była Warszawa - jej miasto rodzinne, które stało się bohaterem takich książek jak "Warszawa, miesiące, lata, wieki", "Pamiętnik mistyczny", "Wracam na Ochotę".

Inną z fascynacji były pocztówki, które Małgorzata Baranowska kolekcjonowała i o których napisała piękną książkę - "Posłaniec uczuć".

Najbardziej osobistą książką Baranowskiej było "To jest wasze życie. Być sobą w chorobie przewlekłej" (1994), w której pisarka, cierpiąca od lat na nieuleczalną chorobę, czerpiąc z własnych doświadczeń cierpienia, pokazywała, jak chorując można utrzymać się w stanie czynnego życia: nie rezygnować z pełnego doświadczania świata, z radości, z pozytywnych relacji z innymi ludźmi, z kontaktów z redakcjami. Baranowska pisała, że czas choroby jest czasem życia i nie da się go wziąć w nawias: "Tak naprawdę musicie uznać życie. I właściwie to wszystko".

Poetkę wspomina Iwona Smolka.

***
W cyklu "Głosy z przeszłości" przypomnimy w tym tygodniu niektóre z gawęd nagrywanych przez lata dla radia.

"Głosy z przeszłości": 13-17 lutego (poniedziałek-piątek), godz. 11:45
 

***

W audycji z cyklu "Zakładka literacka" Małgorzatę Baranowską wspominali przyjaciele: Małgorzata Łukasiewicz i profesor Leszek Szaruga.

Jak mówiła znakomita tłumaczka, Małgorzata Baranowska była wspaniałą przyjaciółką, "dawała swoją bezgraniczną uważność", a przy tym: fenomenalnie opowiadała dowcipy. Z kolei Leszek Szaruga przywołał zainteresowania poetyckie autorki "Prywatnej historii poezji", mówił również o warszawskich tekstach Baranowskiej. Obydwoje rozmówcy Joanny Szwedowskiej opowiadali także o doświadczeniu chorobą, jaka dotknęła poetkę – jak potrafiła, mimo wszystko, nie poddawać się, żyć uważnie i twórczo.

Zapraszamy do wysłuchania obszernych fragmentów audycji.

 

Posłuchaj również "Tygodnika literackiego" poświęconego książce Małgorzaty Baranowskiej "Wracam na Ochotę"

Ten artykuł nie ma jeszcze komentarzy, możesz być pierwszy!
aby dodać komentarz
brak

Czytaj także

Na chwilę tu jestem i tylko na chwilę

Ostatnia aktualizacja: 09.02.2012 09:09
Może poezja jest po to, by choć raz spojrzeć na coś, co codzienne i oczywiste, jako na rzecz wyjątkową, która przecież mogłaby się nie wydarzyć. Może poezja uczy uważnego życia.
rozwiń zwiń