X
Szanowny Użytkowniku
25 maja 2018 roku zaczęło obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r (RODO). Zachęcamy do zapoznania się z informacjami dotyczącymi przetwarzania danych osobowych w Portalu PolskieRadio.pl
1.Administratorem Danych jest Polskie Radio S.A. z siedzibą w Warszawie, al. Niepodległości 77/85, 00-977 Warszawa.
2.W sprawach związanych z Pani/a danymi należy kontaktować się z Inspektorem Ochrony Danych, e-mail: iod@polskieradio.pl, tel. 22 645 34 03.
3.Dane osobowe będą przetwarzane w celach marketingowych na podstawie zgody.
4.Dane osobowe mogą być udostępniane wyłącznie w celu prawidłowej realizacji usług określonych w polityce prywatności.
5.Dane osobowe nie będą przekazywane poza Europejski Obszar Gospodarczy lub do organizacji międzynarodowej.
6.Dane osobowe będą przechowywane przez okres 5 lat od dezaktywacji konta, zgodnie z przepisami prawa.
7.Ma Pan/i prawo dostępu do swoich danych osobowych, ich poprawiania, przeniesienia, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania.
8.Ma Pan/i prawo do wniesienia sprzeciwu wobec dalszego przetwarzania, a w przypadku wyrażenia zgody na przetwarzanie danych osobowych do jej wycofania. Skorzystanie z prawa do cofnięcia zgody nie ma wpływu na przetwarzanie, które miało miejsce do momentu wycofania zgody.
9.Przysługuje Pani/u prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego.
10.Polskie Radio S.A. informuje, że w trakcie przetwarzania danych osobowych nie są podejmowane zautomatyzowane decyzje oraz nie jest stosowane profilowanie.
Więcej informacji na ten temat znajdziesz na stronach dane osobowe oraz polityka prywatności
Rozumiem

Muzyka czasów Leonarda

Ostatnia aktualizacja: 27.05.2019 08:00
W audycji "Między dźwiękami" przyjrzeliśmy się muzyce epoki, w której żył i tworzył Leonardo da Vinci.
Audio
  • Muzyka w czasach Leonarda da Vinci (Między dźwiękami/Dwójka)
zdj. il.
zdj. il.Foto: shutterstock/IPGG

"Zaiste cudowny i boski był Lionardo, syn ser Piera da Vinci" – zaczyna swą opowieść Giorgio Vasari, zmieniając biografię artysty w panegiryczny hymn. Zapewne dziś jeszcze trudno uświadomić sobie ogrom wiedzy i zainteresowań Leonarda, który sięgał wyobraźnią daleko ponad swoją epokę. Wiele z jego pomysłów może zostać zrealizowana dopiero obecnie, pozostałe po nim nie tak liczne obrazy, stanowią często przedmiot kultu, ikonę europejskiej sztuki.

Wiemy, że pośród wielu jego talentów i zainteresowań znajdowała się także muzyka – Leonardo nie tylko wspaniale improwizował na lirze, ale także wymyślał nowe instrumenty. Przyjrzymy się zatem muzyce jego czasów, szukając (gdy to możliwe) jakichś pokrewieństw w sposobie myślenia ówczesnych kompozytorów i genialnego malarza. A jest to epoka niezwykle ciekawa, zróżnicowana, bogata w talenty i wydarzenia muzyczne.

Pewnym fenomenem, nie do końca zrozumiałym, jest widoczny brak wybitnych włoskich kompozytorów, rówieśników Leonarda. Italia – ojczyzna renesansu, ma wielkich malarzy, także wybitnych poetów, a w muzyce jedynie proste, choć pełne uroku dworskie frottole. Wspaniały wzlot w twórczości madrygalistów nastąpić miał dopiero po śmierci Leonarda.

Jednak muzyka w Italii nie milczy – w kapelach książęcych i papieskiej śpiewają (i piszą swe dzieła) znakomici kompozytorzy z Francji i Flandrii (oltremontani – jak ich nazywano): Josquin Desprez, Isaac, Brumel, Obrecht, Agricola, Werbeecke. Z nich wszystkich Josquin myśli chyba w najbardziej podobny sposób – u obu widać podobny kult warsztatu, jest on fundamentem, na którym opiera się strona emocjonalna. ("Rozległość i pewność wiedzy stanowią podstawę każdego zawodu" – powie Leonardo w swym "Ostatnim wykładzie"). U obu też widzimy podobne skupienie się na człowieku, na świecie jego uczuć, zresztą – nawiasem mówiąc – obaj musieli się znać, gdyż ich drogi krzyżowały się kilkakrotnie w tych samych miejscach (w Rzymie i Mediolanie).

Obok muzyki Josquina i Heinricha Isaaca (który pisał motety dla papieża Leona X) słuchaliśmy także tanecznych frottoli i instrumentalnych utworów na lirę da braccio. Zajrzeliśmy też do Francji, gdzie Leonardo spędził ostatnie lata życia na zaproszenie króla Franciszka I. Tam wielki ferment renesansowy dopiero się rozpoczyna, młody władca stanie się jego patronem (przypomnijmy choćby zamki nad Loarą, czy jego mecenat nad poezją francuską). Muzyka, jaka rozbrzmiewała we Francji w drugiej dekadzie XVI w., wciąż jeszcze nawiązywała do późnogotyckich wzorów Ockeghema, o czym świadczy choćby znakomite "Requiem" Antoine de Fevin, ulubionego twórcy Ludwika XII, które przedstawiliśmy we fragmencie w audycji.

***

Tytuł audycji: Między dźwiękami 

Prowadziły: Ewa Obniska i Magdalena Łoś

Data emisji: 26.05.2018

Godzina emisji: 21.30


Ten artykuł nie ma jeszcze komentarzy, możesz być pierwszy!
aby dodać komentarz
brak

Czytaj także

Muzyczne obrazy "Jerozolimy wyzwolonej"

Ostatnia aktualizacja: 25.02.2019 14:45
W audycji "Między dźwiękami" przyglądaliśmy się, jak genialne dzieło Torquata Tassa inspirowało muzyków różnych epok.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Oratorium – narodziny i rozkwit

Ostatnia aktualizacja: 11.03.2019 10:11
Pośród nowych form powstałych w dobie baroku istotne miejsce zajęło oratorium. Zapraszamy do wysłuchania kolejnej, poświęconej oratoriom właśnie, audycji "Między dźwiękami".
rozwiń zwiń

Czytaj także

Les Arts Florissants i splendor grand siècle

Ostatnia aktualizacja: 25.03.2019 08:00
40 lat temu William Christie założył Les Arts Florissants, jeden z najsławniejszych zespołów muzyki dawnej na świecie. Amerykanin, absolwent Harvardu i Yale, we Francji przebywał wówczas zaledwie od 8 lat, musiał mieć jednak w sobie wielką determinację a także wizję tego, co pragnął osiągnąć – odkryć splendor grand siecle.
rozwiń zwiń