Zagrał w ponad dwudziestu filmach, między innymi: "Ewa chce spać", "Giuseppe w Warszawie", "Wojna domowa" i "Awantura o Basię". Był jednak głównie artystą estradowym, wykonującym popularne, często warszawskie, piosenki. Miał talent do tworzenia barwnych postaci, które jednocześnie bawiły i wzruszały. Jaki był Jarema Stępowski?
117:15 2025_03_15 15_00_05_PR2_Dwojka_na_miejscu.mp3 Jarema Stępowski - aktor polskiej sceny teatralnej, filmowej, kabaretowej i estradowej (Dwójka na miejscu)
Jarema Stępowski - ten, który wyśpiewał hymny stolicy
Niemal całe życie mieszkał i pracował w stolicy. Jego wykonania piosenek w stylu "warszawskiego folkloru" - takie jak: "Jadziem na Bielany", "Księżyc frajer" czy "Taksówkarz warszawski" stały się w swych czasach niemal hymnami stolicy. Stępowskiego często też obsadzano w charakterystycznych rolach warszawiaka - cwaniaka.
Śpiewał też i gawędził warszawską gwarą w radiowym programie "Podwieczorek przy mikrofonie", który przejął po Stanisławie Grzesiuku w 1963 roku. W audycji tej przybliżał słuchaczom piosenki starej i nowej Warszawy. Do historii przeszły jego występy w Kabarecie Starszych Panów u boku Jerzego Wasowskiego czy Jeremiego Przybory. Stępowski grał również na deskach teatrów: Białegostoku, Świdnicy i Łodzi. Został uhonorowany Nagrodą Artystyczną Polskiej Estrady Prometeusz' 96 za szczególne osiągnięcia dla sztuki estradowej.
Czytaj także:
Z kariery lekarza na polską estradę
Jarema Stępowski (wł. Junosza-Stępowski) urodził się w Warszawie 15 stycznia 1925 roku. Chociaż jego stryjem był wybitny przedwojenny aktor Kazimierz Junosza-Stępowski, sam początkowo raczej chciał zostać lekarzem. Plany te pokrzyżowała II wojna światowa. Podczas okupacji niemieckiej trudnił się drobnym handlem. Regularne wizyty na lokalnych targowiskach sprawiły, że dobrze poznał specyfikę warszawskiego folkloru.
Po zakończeniu II wojny światowej chorujący na gruźlicę Stępowski wyjechał do Zakopanego. Tam poznał młodego aktora Gustawa Holoubka, który namówił go na podjęcie studiów w warszawskiej Państwowej Szkole Teatralnej. Uczył się tam pod czujnym okiem wybitnego aktora Aleksandra Zelwerowicza. Po dwóch latach jednak zrezygnował i wyjechał do pracy w teatrze Świdnicy, gdzie zadebiutował w 1949 roku.
Życie na estradzie - żywioł Jaremy Stępowskiego
W 1957 roku wrócił do stolicy i grał tam między innymi w Teatrze Komedia, Dramatycznym, Syrena, Ludowym i Kwadrat. Jego żywiołem jednak była estrada. Za namową muzyka Stanisława Grzesiuka, zwanego "bardem z Czerniakowa", zaczął wykonywać warszawskie piosenki uliczne. Na scenie wcielał się w postać "warszawskiego cwaniaka", czyli sympatycznego drobnego oszusta mówiącego specyficzną lokalną gwarą. Publiczność niezwykle ciepło przyjęła jego piosenki. "Rudą Mańkę", "Taksówkarza warszawskiego", "Odrażającego draba" czy "Księżyca frajera" nucili mieszkańcy także innych polskich miast.
Jarema Stępowski - aktor małego i wielkiego ekranu
Stępowski pojawiał się również na wielkim i małym ekranie. Zagrał w ponad 50 filmach, spektaklach i serialach telewizyjnych, w tym między innymi w komediach "Ewa chce spać" (1957 r.) w reżyserii Tadeusza Chmielewskiego i "Giuseppe w Warszawie" (1964 r.) w reżyserii Stanisława Lenartowicza. Występował też w Kabarecie Starszych Panów Jeremiego Przybory i Jerzego Wasowskiego. Pozostanie w pamięci miłośników tego programu jako wykonawca ballad "Odrażający drab" i "Zimy żal". Wielu widzów zapamiętało go też dzięki roli w serialu "Wojna domowa" (1965-1966) w reżyserii Jerzego Gruzy, gdzie wcielił się w postać domokrążcy zbierającego suchy chleb dla konia.
Artysta często koncertował za granicą, między innymi w USA, Wielkiej Brytanii i Izraelu Jarema Stępowski zmarł w Warszawie w 2001 roku.
***
Tytuł audycji: Dwójka na miejscu
Prowadzenie: Monika Zając i Maria Czok
Data emisji: 15.03.2025
Godz. emisji: 15.00
am/zch
