X
Szanowny Użytkowniku
25 maja 2018 roku zaczęło obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r (RODO). Zachęcamy do zapoznania się z informacjami dotyczącymi przetwarzania danych osobowych w Portalu PolskieRadio.pl
1.Administratorem Danych jest Polskie Radio S.A. z siedzibą w Warszawie, al. Niepodległości 77/85, 00-977 Warszawa.
2.W sprawach związanych z Pani/a danymi należy kontaktować się z Inspektorem Ochrony Danych, e-mail: iod@polskieradio.pl, tel. 22 645 34 03.
3.Dane osobowe będą przetwarzane w celach marketingowych na podstawie zgody.
4.Dane osobowe mogą być udostępniane wyłącznie w celu prawidłowej realizacji usług określonych w polityce prywatności.
5.Dane osobowe nie będą przekazywane poza Europejski Obszar Gospodarczy lub do organizacji międzynarodowej.
6.Dane osobowe będą przechowywane przez okres 5 lat od dezaktywacji konta, zgodnie z przepisami prawa.
7.Ma Pan/i prawo dostępu do swoich danych osobowych, ich poprawiania, przeniesienia, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania.
8.Ma Pan/i prawo do wniesienia sprzeciwu wobec dalszego przetwarzania, a w przypadku wyrażenia zgody na przetwarzanie danych osobowych do jej wycofania. Skorzystanie z prawa do cofnięcia zgody nie ma wpływu na przetwarzanie, które miało miejsce do momentu wycofania zgody.
9.Przysługuje Pani/u prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego.
10.Polskie Radio S.A. informuje, że w trakcie przetwarzania danych osobowych nie są podejmowane zautomatyzowane decyzje oraz nie jest stosowane profilowanie.
Więcej informacji na ten temat znajdziesz na stronach dane osobowe oraz polityka prywatności
Rozumiem
Historia

Wiosna Ludów – świt narodów europejskich

Ostatnia aktualizacja: 13.03.2014 06:00
Wiosna Ludów ukazała w Cesarstwie Austriackim silne antagonizmy i konflikty narodowościowe. Był to początek rozpadu imperium, w którego w skład wchodziło kilkanaście grup etnicznych z budzącą się świadomością narodową.
Audio
  • Wiosna Ludów w Austrii - audycja z cyklu "Dźwiękowy przewodnik po historii najnowszej" (20.03.2001).
  • Europejski zryw do wolności - audycja z okazji 160 rocznicy Wiosny Ludów. Gościem programu jest prof. Andrzej Fabianowski (09.03.2008).
Rewolucjoniści świętujący po wygranej w marcu 1848 fot. Wikimedia Commons.
Rewolucjoniści świętujący po wygranej w marcu 1848 fot. Wikimedia Commons.

 

Zaburzona harmonia
Początek lat 40. XIX wieku zdawał się wróżyć pomyślność i pokój dla rządzącej przez cesarza Ferdynanda Austrii, której polityce ton nadal nadawał kanclerz Metternich. Wkrótce okazało się, że to typowa cisza przed burzą. W imperium Habsburgów i innych państwach europejskich coraz silniej dawały o sobie znać dążenia wolnościowe, usilnie zwalczane przez Święte Przymierze.
W samej Austrii w połowie lat 40. doszło do pogorszenia sytuacji w rolnictwie. Klęska nieurodzaju unaoczniła fatalne położenie chłopów i ziemiaństwa, a także zgłaszane przez nich postulaty zniesienia pańszczyzny.
Rewolucyjne tsunami
W tym samym czasie narastały tendencje niepodległościowe w Galicji, czego przejawem była tzw. rabacja galicyjska z 1846 roku. W Czechach katalizatorem dążeń narodowych okazała się publicystyka Karela Havlíčka. Niespokojnie było też we Włoszech, gdzie doszło do otwartych wystąpień antyaustriackich.
- Włosi traktowali Wiedeń jako swego rodzaju politycznego przeciwnika, czego wyrazem był stosunek do panującej dynastii, traktowanej jako uzależnionych i kierowanych przez kanclerza Metternicha – mówił historyk Rafał Habielski w audycji z cyklu ”Dźwiękowy przewodnik po historii najnowszej”.
W 1847 roku nieoczekiwanie dla Wiednia niemal całe cesarstwo zostało ogarnięte wystąpieniami domagającymi się reform. W tym samym czasie w Paryżu wybuchła rewolucja lutowa, która okazała się być hasłem do buntów w Austrii, pod wspólnym szyldem jakim była niechęć do absolutyzmu.
Obalić Metternicha
Po wybuchu rewolucji w Paryżu zarówno Metternich, jak i jego minister policji byli przekonani, że podobne niebezpieczeństwo nie zagraża Wiedniowi. Było to jednak przekonanie mylne. 13 marca 1848 doszło w Wiedniu do demonstracji studentów i mieszczaństwa, zakończonej starciem z wojskiem.
Dla władz było to tak wielkie zaskoczenie, że dla uspokojenia sytuacji zgodziła się na usunięcie znienawidzonego Metternicha. Otrzymał on tego samego dnia dymisję i opuścił kraj.
Reformy absolutystycznej monarchii
Dalsze protesty poskutkowały ogłoszeniem przez cesarza 15 marca manifestu zapowiadającego wprowadzenie konstytucji. Wkrótce zniesiono też cenzurę.
- Ogłoszona w kwietniu konstytucja nie była demokratyczna, natomiast wychodziła naprzeciw nadziei tych wszystkich, którzy uznawali reformę państwa za konieczną – podkreślał dr Rafał Habielski - na jej mocy miał być wprowadzony dwuizbowy parlament, a prawa obywatelskie miały chronić podstawowe gwarancje.
Jednak wprowadzona o parę lat za późno konstytucja nie była w stanie powstrzymać rozbudzonych apetytów. Kolejnym krokiem było zniesienie w lipcu pańszczyzny i poddaństwa.
Ponowny wybuch zamieszek w Wiedniu spowodowało wysłanie batalionu do stłumienia niepokojów ogarniających Węgry. Cesarz i rząd salwowali się ucieczką. Tym razem jednak nie poszli na ustępstwa, krwawo rozprawiając się z rewolucjonistami.
Sejm przeniesiony został do Ołomuńca, powołano nowy rząd, a 2 grudnia 1948 abdykował cesarz Ferdynand. Nowym władcą został 18-letni Franciszek Józef.
Był to kres Wiosny Ludów w Austrii, rozumianej jako próba reformy politycznej partii w duchu demokratycznym i liberalnej. Nie oznaczało natomiast końca problemów Wiednia, który musiał się uporać z walczącymi o wolność Węgrami.
Posłuchaj audycji przypominającej ciąg wydarzeń w całej Europie nazwanych Wiosną Ludów
mjm
15 marca 1848 wuybuchło powstanie na Węgrzech, jedno z najdramatyczniejszych wydarzeń związanych z Wiosną Ludów w Europie.
Rok 1848 jest określany przez historyków jako szalony. Już pierwsze miesiące przyniosły, niemal we wszystkich państwach Europy, eksplozję nagromadzonych w ciągu okresu pokongresowego i hamowanych przez siły starego porządku dążeń i aspiracji społeczeństw. Z kilkudziesięciu wystąpień rewolucyjnych najpoważniejsze miały miejsce w państwie rządzonym przez dynastię Habsburgów.

Zaburzona harmonia

Początek lat 40. XIX wieku zdawał się wróżyć pomyślność i pokój dla rządzącej przez cesarza Ferdynanda Austrii, której polityce ton nadal nadawał kanclerz Metternich. Wkrótce okazało się, że to typowa cisza przed burzą. W imperium Habsburgów i innych państwach europejskich coraz silniej dawały o sobie znać dążenia wolnościowe, usilnie zwalczane przez Święte Przymierze.

W samej Austrii w połowie lat 40. doszło do pogorszenia sytuacji w rolnictwie. Klęska nieurodzaju unaoczniła fatalne położenie chłopów i ziemiaństwa, a także zgłaszane przez nich postulaty zniesienia pańszczyzny.

Rewolucyjne tsunami

W tym samym czasie narastały tendencje niepodległościowe w Galicji, czego przejawem była tzw. rabacja galicyjska z 1846 roku. W Czechach katalizatorem dążeń narodowych okazała się publicystyka Karela Havlíčka. Niespokojnie było też we Włoszech, gdzie doszło do otwartych wystąpień antyaustriackich.

- Włosi traktowali Wiedeń jako swego rodzaju politycznego przeciwnika, czego wyrazem był stosunek do panującej dynastii, traktowanej jako uzależnionych i kierowanych przez kanclerza Metternicha – mówił historyk Rafał Habielski w audycji z cyklu ”Dźwiękowy przewodnik po historii najnowszej”.

W 1847 roku nieoczekiwanie dla Wiednia niemal całe cesarstwo zostało ogarnięte wystąpieniami domagającymi się reform. W tym samym czasie w Paryżu wybuchła rewolucja lutowa, która okazała się być hasłem do buntów w Austrii, pod wspólnym szyldem jakim była niechęć do absolutyzmu.

Obalić Metternicha

Po wybuchu rewolucji w Paryżu zarówno Metternich, jak i jego minister policji byli przekonani, że podobne niebezpieczeństwo nie zagraża Wiedniowi. Było to jednak przekonanie mylne. 13 marca 1848 doszło w Wiedniu do demonstracji studentów i mieszczaństwa, zakończonej starciem z wojskiem.

Dla władz było to tak wielkie zaskoczenie, że dla uspokojenia sytuacji zgodziła się na usunięcie znienawidzonego Metternicha. Otrzymał on tego samego dnia dymisję i opuścił kraj.

Reformy absolutystycznej monarchii

Dalsze protesty poskutkowały ogłoszeniem przez cesarza 15 marca manifestu zapowiadającego wprowadzenie konstytucji. Wkrótce zniesiono też cenzurę.

- Ogłoszona w kwietniu konstytucja nie była demokratyczna, natomiast wychodziła naprzeciw nadziei tych wszystkich, którzy uznawali reformę państwa za konieczną – podkreślał dr Rafał Habielski - na jej mocy miał być wprowadzony dwuizbowy parlament, a prawa obywatelskie miały chronić podstawowe gwarancje.

Jednak wprowadzona o parę lat za późno konstytucja nie była w stanie powstrzymać rozbudzonych apetytów. Kolejnym krokiem było zniesienie w lipcu pańszczyzny i poddaństwa.

Ponowny wybuch zamieszek w Wiedniu spowodowało wysłanie batalionu do stłumienia niepokojów ogarniających Węgry. Cesarz i rząd salwowali się ucieczką. Tym razem jednak nie poszli na ustępstwa, krwawo rozprawiając się z rewolucjonistami.

Sejm przeniesiony został do Ołomuńca, powołano nowy rząd, a 2 grudnia 1948 abdykował cesarz Ferdynand. Nowym władcą został 18-letni Franciszek Józef.

Był to kres Wiosny Ludów w Austrii, rozumianej jako próba reformy politycznej partii w duchu demokratycznym i liberalnej. Nie oznaczało natomiast końca problemów Wiednia, który musiał się uporać z walczącymi o wolność Węgrami.

Posłuchaj audycji przypominającej ciąg wydarzeń w całej Europie nazwanych Wiosną Ludów

mjm


Ten artykuł nie ma jeszcze komentarzy, możesz być pierwszy!
aby dodać komentarz
brak

Czytaj także

Odsiecz wiedeńska - ratunek dla chrześcijańskiej Europy

Ostatnia aktualizacja: 12.09.2019 06:10
12 września 1683 roku wojska polsko-austriacko-niemieckie pod dowództwem króla Jana III Sobieskiego rozgromiły oblegającą Wiedeń armię imperium osmańskiego dowodzoną przez wezyra Kara Mustafę.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Anschluss Austrii - nazistowskie wilki w austriackiej owczarni

Ostatnia aktualizacja: 12.03.2018 06:07
- Czyż istnieją słowa, które mogłyby opisać nasze uczucia, czyż serce i oczy są w stanie pojąć entuzjazm i radość, że Führer po tak długiej nieobecności znów jest w naszej stolicy - wołał sprawozdawca radiowy na Haldenplatz w Wiedniu.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Węgry 1956. Inspiracją był Poznański Czerwiec

Ostatnia aktualizacja: 23.10.2013 12:05
- Żądaliśmy wolności, demokratyzacji życia, przywrócenia godła narodowego i pociągnięcia do odpowiedzialności winnych okrucieństw z poprzednich lat - mówił w Jedynce historyk dr Janusz Tiszler w 57. rocznicę powstania węgierskiego.
rozwiń zwiń