X
Szanowny Użytkowniku
25 maja 2018 roku zaczęło obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r (RODO). Zachęcamy do zapoznania się z informacjami dotyczącymi przetwarzania danych osobowych w Portalu PolskieRadio.pl
1.Administratorem Danych jest Polskie Radio S.A. z siedzibą w Warszawie, al. Niepodległości 77/85, 00-977 Warszawa.
2.W sprawach związanych z Pani/a danymi należy kontaktować się z Inspektorem Ochrony Danych, e-mail: iod@polskieradio.pl, tel. 22 645 34 03.
3.Dane osobowe będą przetwarzane w celach marketingowych na podstawie zgody.
4.Dane osobowe mogą być udostępniane wyłącznie w celu prawidłowej realizacji usług określonych w polityce prywatności.
5.Dane osobowe nie będą przekazywane poza Europejski Obszar Gospodarczy lub do organizacji międzynarodowej.
6.Dane osobowe będą przechowywane przez okres 5 lat od dezaktywacji konta, zgodnie z przepisami prawa.
7.Ma Pan/i prawo dostępu do swoich danych osobowych, ich poprawiania, przeniesienia, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania.
8.Ma Pan/i prawo do wniesienia sprzeciwu wobec dalszego przetwarzania, a w przypadku wyrażenia zgody na przetwarzanie danych osobowych do jej wycofania. Skorzystanie z prawa do cofnięcia zgody nie ma wpływu na przetwarzanie, które miało miejsce do momentu wycofania zgody.
9.Przysługuje Pani/u prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego.
10.Polskie Radio S.A. informuje, że w trakcie przetwarzania danych osobowych nie są podejmowane zautomatyzowane decyzje oraz nie jest stosowane profilowanie.
Więcej informacji na ten temat znajdziesz na stronach dane osobowe oraz polityka prywatności
Rozumiem

Muzyka filmowa opuszcza kino

Ostatnia aktualizacja: 01.04.2014 09:00
Co dzieje się z muzyką ilustracyjną, gdy oddzielimy ją od obrazu? Czy jest na tyle interesująca, by słuchać jej jak muzyki "absolutnej"? Czy zasługuje na to, by poświęcać jej specjalne audycje na antenie Dwójki? O tym rozmawialiśmy w audycji "W kontrapunkcie, czyli za i przeciw".
Audio
  • Muzyka filmowa opuszcza kino (Rozmowy o muzyce/Dwójka)
Muzyka filmowa opuszcza kino
Foto: glow images/East News

Film to szczególnego rodzaju dzieło „totalne” – synteza sztuk, wśród których ważne miejsce zajmuje muzyka. Towarzyszy obrazowi kinowemu niemal od powstania, przez całą jego historię. Muzyka filmowa zmieniała się wraz z kinem, ale też dawała świadectwo aktualnie istniejącym w samej muzyce prądom i modom. Jej pisaniem zajmowali się wybitni kompozytorzy muzyki „poważnej”, tacy jak Erich Wolfgang Korngold (uznawany za twórcę stylu hollywoodzkiego), Aaron Copland, Dymitr Szostakowicz, Sergiusz Prokofiew, Darius Milhaud, Tadeusz Baird czy Wojciech Kilar. Istnieją również tacy, którzy uważani są przede wszystkim za twórców muzyki do filmów, a dopiero potem za kompozytorów dzieł estradowych czy scenicznych, jak Michael Nyman i Zbigniew Preisner. Są wreszcie tacy, których obie sfery działalności trudno czasami rozgraniczyć, jak Philip Glass.

Muzyczne ilustracje filmowe rzadko bywają przedmiotem poważnej, muzykologicznej refleksji. Również przez muzyków i kompozytorów traktowane są zazwyczaj z lekceważeniem. Na kartach ogólnej historii muzyki wymienia się niewiele tytułów partytur filmowych, a tacy twórcy jak Wojciech Kilar, wyraźnie rozdzielali filmową i „poważną” sferę własnej twórczości. Jak podkreślała przed laty Zofia Lissa, „muzyka filmowa nie stanowi samodzielnego gatunku muzycznego, lecz jest jednym ze współczynników całości wyższego rzędu. Pełni ona szereg ważkich funkcji dramaturgicznych, które dają się dziś usystematyzować w zależności od różnych gatunków filmu dźwiękowego”. Wybitna muzykolożka zauważała również, że muzyka filmowa „przeszedłszy od naiwnej ilustracyjności i ścisłego synchronizmu wobec sfery wizualnej do techniki »kontrapunktu« wizualno-dźwiękowego, tj. samodzielnego reprezentowania przez każdą warstwę określonych elementów fabularnych, muzyka stała się ważkim elementem dramaturgii filmu dźwiękowego.”

A zatem muzyka filmowa, choć bywa czymś więcej niż "naiwną ilustracyjnością”, pozostaje na służbie obrazu. Najczęściej jest wtórna wobec aktualnych nurtów estetycznych oraz stylistycznie raczej zachowawcza. Mimo to – a może właśnie dlatego? – wiele soundtracków lub poszczególnych tematów filmowych zyskało ogromną popularność. Czy fakt ten powinniśmy ignorować? Czy może jednak warto słuchać muzyki filmowej poza kinem? Co dzieje się z muzyką ilustracyjną, gdy oddzielimy ją od obrazu? Czy jest na tyle interesująca, by słuchać jej jak muzyki „absolutnej”? Czy zasługuje na to, by poświęcać jej specjalne audycje na antenie Programu 2?

Do wysłuchania nagrania audycji zapraszają Marcin Majchrowski i Piotr Matwiejczuk.

mc/bch

Zobacz więcej na temat: FILM kino MUZYKA
Ten artykuł nie ma jeszcze komentarzy, możesz być pierwszy!
aby dodać komentarz
brak

Czytaj także

Od awangardy, przez Hollywood, po msze i symfonie

Ostatnia aktualizacja: 29.12.2013 11:00
Droga Wojciecha Kilara dowodzi, że głęboko osadzony w lokalnych tradycjach język artystyczny może zapewnić artyście globalną sławę.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Krzesimir Dębski: muzyka niepoważna zszargała mi opinię

Ostatnia aktualizacja: 03.01.2014 19:00
- Czasem pisałem jakąś piosenkę w ciągu kilku minut. I niestety to ona stawała się bardzo popularna, przykrywając tę twórczość, która jest dla mnie naprawdę ważna - mówił w Dwójce Krzesimir Dębski, kompozytor, skrzypek jazzowy i dyrygent.
rozwiń zwiń