Musica humana: Pokolenie Josquina

Ostatnia aktualizacja: 27.11.2007 22:45
Rówieśnicy Josquina - Brumel, Agricola, Isaac, Pierre de la Rue, by wymienić tylko najwiekszych, to grupa niezwykłych indywidualności każdy z nich był inny, miał odmienne predyspozycje, łączył ich jednak najwyższej klasy warsztat polifoniczny, mający specyficzne cechy, opisywane jako typowo północne.
Audio

Byli to wielcy nauczyciele Europy, których dzieła ustaliły wysoki poziom profesjonalizmu, nie dla wszystkich dostępny, ale obowiązujący choćby jako idealny punkt odniesienia. W ich twórczości pojawiły się właściwie wszystkie środki techniczne, należące do repertuaru renesansowej polifonii, i to w postaci wyszukanej, skomplikowanej. Stąd potem pojawiła się potrzeba pewnego uproszczenia, selekcji środków, tworzenia sytuacji typowych, zamiast dalszego komplikowania materii dźwiękowej. A więc - Antoine Brumel, dla jednych akademicki, dla innych - ekscentryczny - i jego monumentalna msza na 12 głosów Et ecce terrae motus, pełna symbolicznych podtekstów, i kapitalnych jakości czysto brzmieniowych. Alexander Agricola - ze swą dziwną arabeskową, akrobatyczną melodyką, i językiem harmonicznym chwilami wręcz szokującym. Heinrich Isaac - kosmopolityczny twórca uroczych pieśni karnawałowych dla Wawrzyńca de Medici, niemieckich pieśni o nieledwie ludowej prostocie, i barwnych, efektownych, zwracających swoją pełnią brzmienia motetów. I wreszcie najbardziej może znakomikty - Pierre de la Rue, wielki liryk, a zarazem mistrz podwójnych i potrójnych kanonów, którego melizmatyczna, giętka, fantazyjna i wyrafinowana melodyka pełna jest głębokiej ekspresji. Każdy z nich jest inny, a wszyscy razem tworzą to niesłychane bogactwo rozwiązań, opierające się na fundamencie ścisłego kontrapunktu. Wszyscy trzej poza Isaakiem, uważani byli za uczniów Ockeghema. Wszyscy pochodzili z Flandrii lub północnej Francji, gdzie - co też jest ewenementem - przez dwa stulecia rodzili się najwięksi geniusze polifonii.

Zobacz więcej na temat: Europa Francja
Ten artykuł nie ma jeszcze komentarzy, możesz być pierwszy!
aby dodać komentarz
brak

Czytaj także

Nowy cykl audycji: Musica humana

Ostatnia aktualizacja: 25.09.2007 12:07
Musica humana - to zgodnie z terminologią Boecjusza - harmonia mikrokosmosu, czyli duszy i ciała (w odróżnieniu od musica mundana, czyli harmonii makrokosmosu). Nasza muzyka, przez ludzi tworzona (musica instrumentalis) jest oczywiście odwzorowaniem tych dwóch poprzednich, wyższych w hierarchii, muzyk. Czemu więc "musica humana"?
rozwiń zwiń

Czytaj także

Musica humana

Ostatnia aktualizacja: 01.10.2007 12:00
Wiek XIV to wielka epoka odkryć i eksperymentów, fermentu umysłowego, poszukiwań obejmujących wszystkie dziedziny sztuki ale i filozofię.Działo się tak pomimo wielkich dokonań epoki poprzedniej, która stworzyła na wszystkich polach idealne wzorce. Tymczasem wiek XIV odwraca się od tego, wiele z nich neguje, inne przetwarza na swój sposób.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Musica humana: John Dunstable i muzyka angielska

Ostatnia aktualizacja: 22.10.2007 08:59
"To wydaje się być nowa sztuka, której korzenie i pochodzenie mieszczą się pośród Anglików, wśród których Dunstable jest primus inter pares" - pisał wybitny XV wieczny teoretyk Johannes Tinctoris.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Musica humana: Johannes Ockeghem

Ostatnia aktualizacja: 06.11.2007 22:45
Johannes Ockeghem, kapelmistrz trzech kolejnych królów Francji (w tym Ludwika XI), nazywany w swoich czasach "muzykiem matematycznym", uważany był za człowieka wielkiej szalchetności, głębi i godności.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Musica humana: Josquin Desprez

Ostatnia aktualizacja: 13.11.2007 22:45
Josquin Desprez, nazywany "królem muzycznym", "mistrzem nut", porównywany z Michałem Aniołem, był najwybitniejszą indywidualnością tej wielkiej generacji polifonistów franko-flamandzkich, którzy stworzyli właściwie wszystkie elementy renesansowej sztuki dźwięków.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Musica humana: Johannes Ockeghem - mistrz eksperymentu

Ostatnia aktualizacja: 20.11.2007 22:45
Obchodzona w tym roku 510 rocznica śmierci Johannesa Ockeghema (1497) przyniosła kilka ciekawych nagrań. Na pewno najbardziej fascynującym (od strony poznawczej ale i artystycznej) jest album francuskiego Ensemble Musica nova.
rozwiń zwiń