Historia

Powstanie Warszawskie. 6 września 1944. Świadomość nieuniknionej klęski jest powszechna

Ostatnia aktualizacja: 06.09.2020 06:00
Trzydziesty siódmy dzień powstania, środa. Niemcy przypuszczają generalny szturm na Powiśle. Po zaciętych walkach powstańcy stopniowo przesuwają się w stronę Śródmieścia. Wieczorem Powiśle jest już całkowicie zajęte przez wroga. Linią frontu staje się Nowy Świat.
Niemieccy żołnierze przy stanowisku karabinu maszynowego w czasie Powstania Warszawskiego
Niemieccy żołnierze przy stanowisku karabinu maszynowego w czasie Powstania WarszawskiegoFoto: Bundesarchiv/Wikipedia/domena publiczna
Powstanie Warszawskie - zobacz serwis specjalny
Posłuchaj
01:30 6 wrzesnia - Towarowej broniliśmy aż do kapitulacji powstania - mówił Jerzy Zakrzewski ps. Młot o walkach na Towarowej i wysadzeniu niemieckich ciężarówek. (PR, 2014)

 

Znajdujące się w rękach wroga Powiśle jest świadkiem gwałtów i mordów na pozostałej w dzielnicy ludności cywilnej. Takie sceny są już tragiczną codziennością stolicy.


Posłuchaj
02:15 A46520 06.09 Powstancze kalendarium_1318174_1.mp3 - Wróg był doskonale uzbrojony, nam na barykadach często brakowało broni, ale duch walki nie upadał - wspominał Jan Brotek ps. Lotnik. (PR, 2014)

 

Trwa przechodzenie ludności cywilnej ze Śródmieścia Północnego przez Aleje Jerozolimskie na Śródmieście Południowe, gdzie jest spokojniej. Z nieba spadają, oprócz bomb, niemieckie ulotki w języku polskim wzywające cywilów do opuszczenia miasta.


Posłuchaj
14:57 Dni Walczącej Stolicy, 6.09.mp3 Niemcy wznawiają szturm z trzech stron na ostatnie posterunki powstańców na Powiślu. Cykl "Dni Walczącej Stolicy" Władysława Bartoszewskiego. (RWE, 1984)

 

Przygnębienie i świadomość nieuniknionej klęski są powszechne. Dla większości oficerów staje się jasne, że Powstanie weszło w okres agonii. Jak pisze ppłk Felicjan Majorkiewicz: "zapowiedziane zrzuty należy traktować jako zastrzyk dany umierającemu dla podtrzymania jego żywota jeszcze na kilka dni, najwyżej kilkanaście dni".

Gen. Tadeusz Bór-Komorowski dodaje tego dnia w depeszy do Londynu: "Sytuacja osiąga swój punkt kulminacyjny. Ludność cywilna przeżywa kryzys, który może mieć zasadniczy wpływ na oddziały walczące".



Czytaj także

Powstanie Warszawskie. 4 września 1944. "Cała ulica płonęła, to było kłębowisko płomieni"

Ostatnia aktualizacja: 04.09.2020 06:00
Trzydziesty piąty dzień powstania, poniedziałek. W zbombardowanym budynku PKO ciężkie rany odnoszą szef Sztabu Komendy Głównej Armii Krajowej gen. Tadeusz Pełczyński ps. Grzegorz oraz jego zastępca Kazimierz Pluta-Czachowski ps. Kuczaba. Zbombardowana elektrownia na Powiślu staje się gruzowiskiem.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Powstanie Warszawskie. 2 września 1944. Tego dnia Niemcy bestialsko mordują 1300 osób, m.in. rannych ze szpitala przy ul. Długiej 7

Ostatnia aktualizacja: 02.09.2020 05:50
Trzydziesty trzeci dzień powstania, sobota. Stare Miasto upada. Niemieckie czołgi niszczą kolumnę Zygmunta. W nocy rozpoczyna się ewakuacja żołnierzy ze Starówki do Śródmieścia. Ewakuowanych zostaje około 5 tysięcy powstańców. Tego dnia Niemcy bestialsko mordują 1300 osób, m.in. rannych znajdujących się w szpitalu przy ul. Długiej 7 i w innych punktach Starego Miasta.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Powstanie Warszawskie. 5 września 1944. Niemcy kontynuują huraganowy ogień artyleryjski na miasto

Ostatnia aktualizacja: 05.09.2020 06:00
Trzydziesty szósty dzień powstania, wtorek. Pod naporem ataku niemieckiego powstańcy opuszczają budynek elektrowni na Powiślu. Udaje się utrzymać ruiny budynku Komendy Policji i kościoła Świętego Krzyża przy Nowym Świecie. Sztab Komendy Okręgu Warszawa AK przenosi się do kina Palladium przy ul. Złotej.
rozwiń zwiń