X
Szanowny Użytkowniku
25 maja 2018 roku zaczęło obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r (RODO). Zachęcamy do zapoznania się z informacjami dotyczącymi przetwarzania danych osobowych w Portalu PolskieRadio.pl
1.Administratorem Danych jest Polskie Radio S.A. z siedzibą w Warszawie, al. Niepodległości 77/85, 00-977 Warszawa.
2.W sprawach związanych z Pani/a danymi należy kontaktować się z Inspektorem Ochrony Danych, e-mail: iod@polskieradio.pl, tel. 22 645 34 03.
3.Dane osobowe będą przetwarzane w celach marketingowych na podstawie zgody.
4.Dane osobowe mogą być udostępniane wyłącznie w celu prawidłowej realizacji usług określonych w polityce prywatności.
5.Dane osobowe nie będą przekazywane poza Europejski Obszar Gospodarczy lub do organizacji międzynarodowej.
6.Dane osobowe będą przechowywane przez okres 5 lat od dezaktywacji konta, zgodnie z przepisami prawa.
7.Ma Pan/i prawo dostępu do swoich danych osobowych, ich poprawiania, przeniesienia, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania.
8.Ma Pan/i prawo do wniesienia sprzeciwu wobec dalszego przetwarzania, a w przypadku wyrażenia zgody na przetwarzanie danych osobowych do jej wycofania. Skorzystanie z prawa do cofnięcia zgody nie ma wpływu na przetwarzanie, które miało miejsce do momentu wycofania zgody.
9.Przysługuje Pani/u prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego.
10.Polskie Radio S.A. informuje, że w trakcie przetwarzania danych osobowych nie są podejmowane zautomatyzowane decyzje oraz nie jest stosowane profilowanie.
Więcej informacji na ten temat znajdziesz na stronach dane osobowe oraz polityka prywatności
Rozumiem
Historia

Ignacy Loyola - hiszpański rycerz

Ostatnia aktualizacja: 04.04.2014 06:00
Gdyby nie pech, który sprawił, że w 1521 roku podczas bitwy z Francuzami Ignacy został ciężko ranny w nogę, jego nazwisko było by dziś wymieniane pośród innych dzielnych dowódców Armii Hiszpańskiej.
Audio
  • Święty Ignacy Loyola i początki zakonu jezuitów - opowiada jezuita ks. Felicjan Paluszkiewicz. (12.05.1995)
Ignacy Loyola, założyciel Towarzystwa Jezusowego
Ignacy Loyola, założyciel Towarzystwa JezusowegoFoto: ArtMechanic/wikipedia/domena publiczna

4 kwietnia 1541 roku Ignacy Loyola został pierwszym generałem zakonu jezuitów.
Ignacy Loyola, właściwe Inigo Lopez de Loyola, święty Kościoła katolickiego, duchowny, założyciel zakonu jezuitów urodził się w 1491 roku na zamku Loyola w kraju Basków (Hiszpania) jako trzynaste dziecko w zamożnym rycerskim rodzie. W dzieciństwie marzył o rycerskich przygodach wojennych. Służył jako oficer w wojsku księcia Nawarry, licząc, że właśnie tak zdobędzie sławę.
Ranny w oblężeniu Pampeluny
W trakcie walk hiszpańsko-francuskich Ignacy znalazł się w oblężonej Pampelunie. Podczas obronny miasta w 1521 roku został zraniony w nogę. Rana okazała się tak poważna, że pełny powrót do zdrowia był już niemożliwy.
Długie miesiące rekonwalescencji były dla Ignacego czasem przemiany. Leżał przez ten czas w łóżku i strasznie mu się nudziło. Dla skrócenia czasu i rozrywki poprosił o coś do czytania, a że w średniowieczu na zamkach rycerskich bardziej dbano o oręż niż o biblioteki, jedynymi książkami jakie znaleziono były: "Złota legenda” bł. Jakuba de Voraigne’a opisująca żywoty świętych oraz "Życie Jezusa” Ludolfa de Saksa.
Chociaż na początku te lektury wydawały mu się nudne, z czasem jednak zaczął odczuwać zaciekawienie dziejami świętych. Powoli jego ambicja i upodobanie do trudnych i bohaterskich czynów zaczęło przesuwać się na wyższy poziom.
Duchowe ćwiczenia hiszpańskiego oficera
Kiedy już mógł chodzić, w lutym 1522 roku kulejąc udał się do pobliskiego sanktuarium maryjnego, Montserratu (katalońskiej Jasnej Góry) i tam odbył spowiedź, która trwała trzy dni. Zrezygnował z kariery wojskowej. Swój bogaty strój rycerski oddał napotkanemu żebrakowi, a broń złożył przed wizerunkiem Maryi.
Stał się pielgrzymem i pustelnikiem. Wiele godzin spędzał w grocie w Manresie. Owocem prowadzonych tam przemyśleń stała się słynna książeczka "Ćwiczenia duchowe”, która przysporzyła Ignacemu najwięcej sławy i która wpłynęła na odmianę religijną Europy, a nawet można powiedzieć świata. Stała się ona bazą do tego, co później nazywano kontrreformacją.
We wrześniu 1523 roku Ignacy Loyola dotarł z pielgrzymką do Ziemi Świętej. Chciał pozostać tam do końca swoich dni, wrócił jednak do kraju i rozpoczął studia filozoficzne na uniwersytecie w Alkali i Salamance.
Ponieważ czynnie angażował się w głoszenie Słowa Bożego, a nie miał jeszcze święceń kapłańskich, dwukrotnie był więziony przez Inkwizycję.
Początki zakonu jezuitów
Po przeniesieniu się do Paryża w 1529 roku rozpoczął studia na Sorbonie. Tam poznał Piotra Fabra, Franciszka Ksawerego (późniejszego apostoła Indii), Szymona Rodriguesa, Jakuba Laineza, Alfonsa Salmerona i Mikołaja Bobadilla. Jako grupa przyjaciół razem stali się zalążkiem przyszłego zakonu jezuitów.
Po ukończeniu studiów i otrzymaniu tytułu magistra filozofii (1534 r.) Ignacy Loyola razem ze swoimi towarzyszami udał się do małej kapliczki na zboczu wzgórza Montmartre w Paryżu. Tam wszyscy złożyli śluby ubóstwa i czystości oraz zobowiązali się, że po uzyskaniu święceń kapłańskich udadzą się do Palestyny celem nawracania mahometan. Zrobili jednak zastrzeżenie, że gdyby to było niemożliwe, udadzą się do Rzymu i oddadzą swoje siły do dyspozycji Ojca Świętego.
W 1537 roku Ignacy Loyola otrzymał wraz ze swoimi kolegami święcenia kapłańskie i rozpoczął działalność duszpasterską w Republice Weneckiej. Nie mogąc udać się do Palestyny, zdecydowali się, że podążą do Rzymu i tam zrealizują swoje postanowienie z Montmartre.
W Rzymie Ignacy zaczął udzielać ćwiczeń duchownych ówczesnej elicie tego miasta, natomiast pozostali zajęli się głoszeniem kazań i katechizacją. Po kilku latach pracy uznali oni, że aby zwiększyć swoją skuteczność oddziaływania najlepiej będzie założyć zakon – Towarzystwo Jezusowe.
27 września 1540 roku papież Paweł III, bullą Regimini Militantis Ecclesiae (O Kościele walczącym), zatwierdził Towarzystwo Jezusowe.
Święty generał Ignacy Loyola
4 kwietnia 1541 roku wybrano przełożonego generalnego, którym został Ignacy Loyola. Stanowisko pierwszego generała zakonu jezuitów piastował do końca swojego życia - 31 lipca 1556 roku.
W 1551 roku Ignacy założył uczelnię – Papieski Uniwersytet Gregoriański (Gregorianum), na której wzorowano późniejsze kolegia jezuickie. Jeszcze za jego życia zakon liczył około tysiąca członków.
Ignacy Loyola został kanonizowany 12 marca 1622 roku w Rzymie przez papieża Grzegorza XV. Stał się patronem żołnierzy, matek oczekujących potomstwa oraz rodzących kobiet. W 1922 roku Pius XI ogłosił go opiekunem wszystkich rekolekcji w Kościele katolickim.

Niedawno wybrany papież Franciszek jest pierwszym pierwszym na jezuitą na Tronie Piotrowym.

Więcej informacji o wyborze nowego papieża znajdziesz w serwisie specjalnym - Wybory nowego papieża >>>

mk

Ten artykuł nie ma jeszcze komentarzy, możesz być pierwszy!
aby dodać komentarz
brak

Czytaj także

Faustyna Kowalska: "sekretarka Bożego Miłosierdzia”

Ostatnia aktualizacja: 25.08.2013 09:00
Jest jedną z najbardziej popularnych świętych naszych czasów. Do jej relikwii znajdujących się w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach pielgrzymują wierni ze wszystkich kontynentów.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Konstantyn I Wielki - postawił na mniejszość

Ostatnia aktualizacja: 27.02.2018 06:00
Postać Konstantyna I Wielkiego kojarzona jest przede wszystkim z przyznaniem wyznawcom Jezusa wolności wyznania. Dzięki niemu ustały prześladowania, a chrześcijaństwo zostało uznane jako religia dopuszczona.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Franciszek - pierwszy papież jezuita. Co wyróżnia ten zakon?

Ostatnia aktualizacja: 14.03.2013 21:50
- Jezuici prowadzą wiele uniwersytetów. Radio Watykańskie od początku jest powierzone jezuitom. Wszędzie tam, gdzie dochodzi do głosu sprawa wykształcenia, można żartobliwie powiedzieć, że są "macki' jezuitów - mówi Krzysztof Gołębiowski z Katolickiej Agencji Informacyjnej.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Całun turyński i jego tajemnica

Ostatnia aktualizacja: 16.04.2017 07:00
Dla chrześcijan Całun Turyński jest relikwią i potwierdzeniem słów zapisanych na kartach Ewangelii, dla niewierzących kawałkiem płótna, na którym pojawia się jakieś malowidło.
rozwiń zwiń