Musica humana: Nicolas Gombert

Ostatnia aktualizacja: 08.01.2008 22:45
Nicolas Gombert był zupełnie odmienną osobowością niż jego mistrz, Josquin Desprez, wielki retor i humanista. Jego muzyka ma inne priorytety, jest znacznie mniej "literacka", kompozytor koncentruje się głównie na absolutnych walorach muzyki, na jej elementach technicznych, czysto warsztatowych.

Nie można jej jednak odmówić wielkiej głębi wyrazu, co podkreślali współcześni mu teoretycy (choćby Juan Bermudo), ale kreowana jest ona w zupełnie inny sposób. Precyzyjna organizacja polifonii Gomberta polega na wykorzystywaniu stałej imitacji, co daje specyficzną monotonię przebiegu,stałe falowanie linii wokalnych, zmiany zachodzą tu stopniowo, bez kontrastów. Głosy zachodzą na siebie, rzadko pojawiają się pauzy dla wszystkich głosów jednocześnie. Elementem dynamizującym narrację jest strona harmoniczna, liczne tarcia dysonansowe, niekoniecznie mające charakter wyrazowy, raczej mają rolę czysto dźwiękową, sonorystyczną. Muzyka Gomberta to przede wszystkim motety, których pozostało około 180-ciu, a tylko 10 mszy. Bardzo często to kompozycje Maryjne, ale też pojawiają się teksty psalmów i inne o charakterze pokutnym. Muzyka jest głęboka, często ma ciemny, posępny koloryt ze względu na wykorzystanie niskich głosów. Usłyszymy nagrania The Tallis Scholars, także bardzo piękne od strony brzmieniowej nagranie włoskiego Odhecaton (jedno z ich piękniejszych nagrań),a także nowe (z zeszłego już roku) nagranie brytyjskiego The Brabant Ensemble, prezentowane po raz pierwszy.

Zobacz więcej na temat: tarcie
Ten artykuł nie ma jeszcze komentarzy, możesz być pierwszy!
aby dodać komentarz
brak

Czytaj także

Kanon Dwójki: Gabinet osobliwości instrumentalnych

Ostatnia aktualizacja: 08.10.2007 11:51
Instrumentarium czy „orkiestra” danego czasu w pełni odpowiada swojej muzyce (i nawzajem). Dotyczy to zarówno całego instrumentarium, jak i poszczególnych instrumentów. (…) Każdy instrument w momencie zastosowania go w muzyce artystycznej znajdował się w optymalnym stadium swego rozwoju, w którym nie mogły już mieć miejsca żadne całościowe ulepszenia.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Musica humana: John Dunstable i muzyka angielska

Ostatnia aktualizacja: 22.10.2007 08:59
"To wydaje się być nowa sztuka, której korzenie i pochodzenie mieszczą się pośród Anglików, wśród których Dunstable jest primus inter pares" - pisał wybitny XV wieczny teoretyk Johannes Tinctoris.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Nowo-mowa: Eksperymenty notacji muzycznej

Ostatnia aktualizacja: 28.11.2007 23:00
By muzyka brzmiała dokładnie tak, jak wykonywali ją dziadowie i ojcowie trzeba starannie się w nią wsłuchiwać – tradycja ustnego przekazywania muzyki jest stara jak świat. Ale można też inaczej: precyzyjnie za pomocą znaków wszystko zapisać.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Musica humana: Ars combinatoria

Ostatnia aktualizacja: 11.12.2007 22:45
Ars combinatoria - sztuka łączenia sacrum i profanum, była pewnym szczególnym pomysłem wielkiej generacji rówieśników Josquina Desprez.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Musica humana: Josquin Desprez

Ostatnia aktualizacja: 13.11.2007 22:45
Josquin Desprez, nazywany "królem muzycznym", "mistrzem nut", porównywany z Michałem Aniołem, był najwybitniejszą indywidualnością tej wielkiej generacji polifonistów franko-flamandzkich, którzy stworzyli właściwie wszystkie elementy renesansowej sztuki dźwięków.
rozwiń zwiń