Pisze o sobie: „Jestem kobietą z małej wioski na północy Iranu. Więzioną za protestowanie. Bitą za odsłanianie włosów. (…) Zmuszoną do emigracji. Moja siostra w państwowej telewizji publicznie się mnie wyrzekła. Mojego brata uwięziono, żeby mnie ukarać. Moją matkę przesłuchiwano, żeby powstrzymać ją od okazywania mi miłości”.
Karierę dziennikarską rozpoczęła, mając niewiele ponad dwadzieścia lat. Relacjonowała prace irańskich deputowanych, została jednak zwolniona z parlamentarnej agencji informacyjnej po tym, jak sprzeciwiła się projektowi wprowadzenia przepisów dopuszczających poligamię i ujawniła finansowe nieprawidłowości. Krytyczne dla władz artykuły, które pisała dla reformistycznych gazet w Teheranie, ściągnęły na nią zakaz wykonywania zawodu i konieczność wyjazdu z kraju. Wyemigrowała najpierw do Wielkiej Brytanii, a później do Stanów Zjednoczonych.
W 2014 uruchomiła na Facebooku fanpage „My Stealthy Freedom” („Moja skrywana wolność”), na którym publikowała udostępnione przez Iranki zdjęcia bez obowiązkowego hidżabu, narzuconego im po rewolucji islamskiej 1979 roku. Strona szybko zyskała międzynarodową popularność. Dziś Masih dokumentuje na niej akty odwagi, ale także obrażenia i prześladowania, jakich doznają kobiety i mężczyźni sprzeciwiający się władzom. Jest inicjatorką White Wednesdays – kampanii przeciwko zasłanianiu włosów, United Against Gender Apartheid oraz Anti-Compulsory Hijab Movement – projektów sprzeciwiających się apartheidowi płciowemu i odbieraniu prawa do decydowania o własnym ubiorze, a także założycielką World Liberty Congress – międzynarodowej sieci zrzeszającej dysydentów, aktywistów i liderów ruchów prodemokratycznych z regionów rządzonych przez autorytaryzmy. Za swoją pracę otrzymała liczne wyróżnienia, w tym nagrodę Women of Courage. Wielokrotnie była obiektem gróźb ze strony irańskich władz. W 2021 roku FBI udaremniło plan porwania jej z Nowego Jorku przez irańskich agentów. Służby trzykrotnie udokumentowały próby zamachy na jej życie. Jej brat jest więziony w Iranie, częściowo w ramach wywierania na nią presji.
Masih Alinejad będzie drugą laureatką Medalu Wolności, ustanowionego w 2025 dla uhonorowania osób podejmujących szczególne działania na rzecz ochrony demokracji i praw człowieka (pierwszy odebrał w 2025 ukraiński poeta, pisarz i muzyk Serhij Żadan).
Do Polski przyjedzie z delegacją irańskich kobiet – aktywistek. Kosar Eftekhari, aktorka i aktywistka, była ośmiokrotnie aresztowana, a w wyniku postrzału odniesionego podczas pokojowego protestu straciła wzrok w jednym oku. Fahima Sakhi, afgańska działaczka na rzecz praw kobiet, pisarka i malarka, została oślepiona na skutek oblania kwasem. Farideh Salavati, postrzelona przez siły bezpieczeństwa, straciła oboje oczu. Sima Moradbeygy, postrzelona przez zamaskowanego funkcjonariusza w rękę, po sześciu operacjach uciekła z Iranu wraz z mężem i córką. Marzieh Hamidi, irańsko-afgańska mistrzyni taekwondo, żyła zarówno pod rządami Islamskiej Republiki Iranu, jak i talibów w Afganistanie; na emigracji we Francji opowiada o sytuacji kobiet pod rządami autorytarnych reżimów islamistycznych. Negin Niknam, działaczka na rzecz praw człowieka, dzięki międzynarodowej kampanii pomogła doprowadzić do uchylenia wyroku śmierci, wydanego na irańskiego rapera Toomaja Salehiego. Neda Soltani, badaczka i działaczka na rzecz praw człowieka, zmuszona do ucieczki po odmowie szerzenia kłamstw na rzecz reżimu, kieruje europejskim oddziałem World Liberty Congress w Berlinie i wspiera prześladowanych naukowców na Uniwersytecie Humboldtów. Beatrice Ngwe, kameruńska działaczka na rzecz pokoju i praw kobiet jest liderką działań humanitarnych, rzeczniczek udziału kobiet w działaniach na rzecz bezpieczeństwa w regionie.
Debata z udziałem Iranek pod hasłem „Usłysz nasz głos” jest zaplanowana na sobotni wieczór.
To niejedyne osoby broniące demokratycznych wartości i praw człowieka, jakie będzie można zobaczyć i usłyszeć na Igrzyskach Wolności.
W piątkowy wieczór w długiej rozmowie z publicznością spotka się Salman Rushdie. Wyklęty przez reżim ajatollahów pisarz spędził w ukryciu dziesięć lat. Aktywnie sprzeciwia się cenzurze, indeksom i zastraszaniu autorów, a także ograniczaniu prawa do krytyki religii; wspiera pisarzy atakowanych, ściganych i zmuszanych do emigracji, Nie zrezygnował z tego również po zamachu na życie w 2022 roku – po powrocie do publicznych wystąpień ponownie apelował o obronę swobody wypowiedzi i nieuleganie terrorowi.
W 1993 roku Rushdie zainicjował powstanie Międzynarodowego Parlamentu Pisarzy. Na kanwie tej inicjatywy powstała później Międzynarodowa Sieć Miast Schronienia ICORN, zapewniająca zagrożonym autorom bezpieczne warunki do życia i tworzenia. Podczas Igrzysk Wolności Helge Lunde, dyrektor-założyciel ICORN, w spotkaniu „We can sing the truth and name the liars” opowie o tym, jak pierwotna idea Rushdiego zainspirowała powstanie globalnej sieci miejskiej solidarności i odporności. Swoje utwory zaprezentuje białoruski poeta Andrej Chadanowicz, przebywający w ramach programu ICORN we Wrocławiu.
W sobotnie przedpołudnie z publicznością spotka się Swiatłana Cichanouska. Do polityki weszła w 2020 roku po uwięzieniu męża, stając na czele białoruskiego ruchu demokratycznego jako kandydatka na urząd prezydenta. Zmuszona do emigracji po kontrowersyjnych wyborach, buduje instytucje demokratyczne, działała na rzecz więźniów politycznych i zabiega o międzynarodowe poparcie dla wolnej i demokratycznej Białorusi. Od czasu rozpoczęcia przez Rosję pełnoskalowej inwazji zdecydowanie wspiera Ukrainę i sprzeciwia się współudziałowi reżimu Łukaszenki w wojnie.
Igrzyska zamknie w niedzielny wieczór spotkanie z Andrzejem Poczobutem – dziennikarzem, publicystą i działaczem polskiej mniejszości na Białorusi, od 2006 korespondentem „Gazety Wyborczej” w Grodnie. Wieloletni działacz Związku Polaków na Białorusi i autor książki „System Białoruś” za swoją działalność dziennikarską i społeczną był wielokrotnie represjonowany przez reżim Alaksandra Łukaszenki. Aresztowany w marcu 2021, w 2023 został skazany na osiem lat kolonii karnej o zaostrzonym rygorze; wolność odzyskał 28 kwietnia 2026.
Igrzyska Wolności odbędą się w dniach 23-25 października w EC1 Łódź pod hasłem „Tech for Humanity”. Podczas 190 spotkań, paneli dyskusyjnych i warsztatów, ułożonych w 11 ścieżek tematycznych, wystąpi ponad 700 prelegentek i prelegentów ze świata polityki, biznesu, nauki, kultury i mediów.
Wśród gości ze świata polityki znajdą się m.in. Roxana Mînzatu, wiceprzewodnicząca wykonawcza Komisji Europejskiej, były premier Ukrainy Arsenij Jaceniuk, wicepremier i minister spraw zagranicznych Radosław Sikorski, ministra edukacji Barbara Nowacka, minister infrastruktury Dariusz Klimczak czy były premier Marek Belka. Biznes reprezentować będą m.in. Beata Stelmach, Prezes Zarządu Totalizatora Sportowego; Wojciech Kostrzewa, prezes Polskiej Rady Biznesu; Maciej Herman, dyrektor zarządzający E.Wedel; Victoria Tian, stojąca na czele Novartis Poland czy Jarosław Sroka, związany z programem InCredibles.
Na festiwalowych scenach pojawią się pisarze i pisarki: Etgar Keret, Maciej Hen, Michał Rusinek, Marta Galewska-Kustra, Marta Grzywacz; ludzie filmu i teatru: Agnieszka Holland i Paweł Maślona, Bartłomiej Topa, Cezary Pazura, Jak Klata, Kamil Maćkowiak; satyryk Szymon Majewski, dziennikarki Grażyna Torbicka i Martyna Wojciechowska czy publicystka Anne Applebaum. O nauce, technologiach i przyszłości opowiedzą m.in. futurysta Gerd Leonhard, badacz sztucznej inteligencji Piotr Sankowski, politolog Michael Beckley, badacz z Uniwersytetu Cambridge Luke Kemp i filozofka Katarzyna de Lazari-Radek.
Fundacja Liberté! to interdyscyplinarna organizacja kulturalna i społeczna oraz think tank, który działa w Polsce od 2007 roku. Jej ambicją jest pozycja rzecznika społeczeństwa otwartego, racjonalnych, wolnorynkowych poglądów gospodarczych i kultury liberalnej w Polsce, a głównym długofalowym celem: tworzenie w Polsce warunków dla dokonania realnej liberalnej zmiany i budowania dla niej poparcia społecznego.
Fundacja prowadzi działalność edukacyjna i publicystyczną w duchu poszanowania rządów prawa, praw człowieka, zasad gospodarki rynkowej i zasad integracji europejskiej. W działalności kulturalnej stara się realizować projekty ambitne, często niszowe, które uważa za warte pokazania szerszemu odbiorcy. Jest członkiem sieci międzynarodowych: 4liberty.eu, Atlas Network, European Liberal Forum.