X
Szanowny Użytkowniku
25 maja 2018 roku zaczęło obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r (RODO). Zachęcamy do zapoznania się z informacjami dotyczącymi przetwarzania danych osobowych w Portalu PolskieRadio.pl
1.Administratorem Danych jest Polskie Radio S.A. z siedzibą w Warszawie, al. Niepodległości 77/85, 00-977 Warszawa.
2.W sprawach związanych z Pani/a danymi należy kontaktować się z Inspektorem Ochrony Danych, e-mail: iod@polskieradio.pl, tel. 22 645 34 03.
3.Dane osobowe będą przetwarzane w celach marketingowych na podstawie zgody.
4.Dane osobowe mogą być udostępniane wyłącznie w celu prawidłowej realizacji usług określonych w polityce prywatności.
5.Dane osobowe nie będą przekazywane poza Europejski Obszar Gospodarczy lub do organizacji międzynarodowej.
6.Dane osobowe będą przechowywane przez okres 5 lat od dezaktywacji konta, zgodnie z przepisami prawa.
7.Ma Pan/i prawo dostępu do swoich danych osobowych, ich poprawiania, przeniesienia, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania.
8.Ma Pan/i prawo do wniesienia sprzeciwu wobec dalszego przetwarzania, a w przypadku wyrażenia zgody na przetwarzanie danych osobowych do jej wycofania. Skorzystanie z prawa do cofnięcia zgody nie ma wpływu na przetwarzanie, które miało miejsce do momentu wycofania zgody.
9.Przysługuje Pani/u prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego.
10.Polskie Radio S.A. informuje, że w trakcie przetwarzania danych osobowych nie są podejmowane zautomatyzowane decyzje oraz nie jest stosowane profilowanie.
Więcej informacji na ten temat znajdziesz na stronach dane osobowe oraz polityka prywatności
Rozumiem
Historia

Deportacja polskich obywateli do Kazachstanu

Ostatnia aktualizacja: 14.04.2019 06:01
W dniach 12-13 kwietnia 1940 miała miejsce druga deportacja Polaków z terenów zajętych przez ZSRR. W ramach polityki represji i zasadzie zbiorowej odpowiedzialności w głąb ZSRR trafiły wielotysięczne rzesze obywateli polskich. Prawda o ich losie, skrywana przez dziesięciolecia, jest dziś odkrywana.
Audio
  • Pielgrzymka do nieludzkiej ziemi - audycja dokumentalna oparta na listach, pamiętnikach i wspomnieniach Polaków opisujących swe losy po agresji ZSRR na Polskę, cz. 1 (16.09.1991).
  • Pielgrzymka do nieludzkiej ziemi - audycja dokumentalna oparta na listach, pamiętnikach i wspomnieniach Polaków opisujących swe losy po agresji ZSRR na Polskę, cz. 2 (16.09.1991).
Policjanci i cywilni wrogowie ludu aresztowani we wrześniu 1939 roku i konwojowani przez oddziały NKWD do punktów załadunkowych za granicą polsko-sowiecką,
Policjanci i cywilni "wrogowie ludu" aresztowani we wrześniu 1939 roku i konwojowani przez oddziały NKWD do punktów załadunkowych za granicą polsko-sowiecką, Foto: Wikimedia Commons.
Deportacja Polaków do Kazachstanu
W nocy z 12 na 13 kwietnia rozpoczęła się druga deportacja Polaków z terenów zajętych przez ZSRR. W ramach polityki represji i zasadzie zbiorowej odpowiedzialności w głąb ZSRR trafiły wielotysięczne rzesze obywateli polskich. Prawda o ich losie, skrywana przez dziesięciolecia, jest dziś odkrywana.
Rezultatem paktu Ribenntrop-Mołotow z 1939 roku był podział terytorium Polski między ZSRR i III Rzeszę. W latach 1939-1941 na terenach zajętych przez Sowietów zachodziły intensywne przemiany polityczne, gospodarcze i społeczne. W tym procesie wielką rolę odgrywał terror, za pomocą którego zniszczono jakiekolwiek przejawy lub tylko potencjalne możliwości oporu. Celem było zastraszenie społeczeństwa, rozbicie jego struktur i stworzenie pola dla sowietyzacji.
Jednym z głównych składników tego terroru były deportacje. W latach 1940-1941 władze sowieckie dokonały czterech wielkich operacji deportacyjnych z ziem polskich: w lutym, kwietniu i czerwcu 1940 oraz w maju-czerwcu 1941.
Kwietniowa deportacja
Stosowana w ZSRR zasada zbiorowej odpowiedzialności oraz dążenie do pozbycia się z nowo zdobytych terenów ludzi mających osobiste i rodzinne powody do wrogości wobec władz sowieckich zadecydowały o deportacji rodzin osób wcześniej represjonowanych.
- W kwietniu dopełniono dzieła pierwszej deportacji z lutego 1940 roku. To były rodziny elit polskich uwięzionych w obozach jenieckich, między innymi w Ostaszkowie, Kozielsku i Starobielsku – mówił na antenie PR prezes ośrodka KARTA – była to także deportacja struktur, na których środowiska polskie mogły mieć oparcie oraz mogły być zapleczem akcji antysowieckiej.
2 marca 1940 stosowne decyzje zostały podjęte przez Biuro Polityczne KC WKP(b) i Radę Komisarzy Ludowych ZSRR. Akcję deportacyjną rozpoczęto w nocy z 12 na 13 kwietnia. Deportowanych rozsiedlono w Kazachstanie. 36 tys. wysiedlonych skierowano do pracy w kołchozach, 18 tys. w sowchozach, a 8 tys. umieszczono osiedlach robotniczych i przy budowie linii kolejowych.
Pozornie druga akcja deportacyjna była łagodniejsza od pierwszej. Złożyły się na to zarówno warunki klimatyczne (lutowa deportacja odbywała się przy siarczystym mrozie), jak i status wysiedlonych. O ile pierwsza wywózka klasyfikowała się wyłącznie do osad specjalnych o ciężkim rygorze, o tyle nowi zesłańcy, określani przez NKWD jako ”administratiwno-wysłannyje” podlegali przymusowemu przesiedleniu na nowe, wyznaczone miejsca stałego pobytu.
Kobiety, dzieci, starsze osoby…
Jednak w kazachstańskie stepy  rzucone zostały przeważnie kobiety, dzieci oraz osoby w podeszłym wieku. Ludzie nie przygotowani do ciężkiej pracy w gospodarstwach rolnych, życia w prymitywnych warunkach i surowym klimacie.
Wśród osób dotkniętych kwietniową deportacją liczebnie dominowali Polacy, ale w tym czasie wysiedlono też Żydów, Ukraińców i Białorusinów. Szczegółowe dane na temat składu narodowościowego tej grupy nie są dotąd znane.
mjm
Rezultatem paktu Ribenntrop-Mołotow z 1939 roku był podział terytorium Polski między ZSRR i III Rzeszę. W latach 1939-1941 na terenach zajętych przez Sowietów zachodziły intensywne przemiany polityczne, gospodarcze i społeczne. W tym procesie wielką rolę odgrywał terror, za pomocą którego zniszczono jakiekolwiek przejawy lub tylko potencjalne możliwości oporu. Celem było zastraszenie społeczeństwa, rozbicie jego struktur i stworzenie pola dla sowietyzacji.

Jednym z głównych składników tego terroru były deportacje. W latach 1940-1941 władze sowieckie dokonały czterech wielkich operacji deportacyjnych z ziem polskich: w lutym, kwietniu i czerwcu 1940 oraz w maju-czerwcu 1941.

Kwietniowa deportacja

Stosowana w ZSRR zasada zbiorowej odpowiedzialności oraz dążenie do pozbycia się z nowo zdobytych terenów ludzi mających osobiste i rodzinne powody do wrogości wobec władz sowieckich zadecydowały o deportacji rodzin osób wcześniej represjonowanych.

- W kwietniu dopełniono dzieła pierwszej deportacji z lutego 1940 rokuTo były rodziny elit polskich uwięzionych w obozach jenieckich, między innymi w Ostaszkowie, Kozielsku i Starobielsku – mówił na antenie PR prezes ośrodka KARTA Zbigniew Gluza – była to także deportacja struktur, na których środowiska polskie mogły mieć oparcie oraz mogły być zapleczem akcji antysowieckiej.

2 marca 1940 stosowne decyzje zostały podjęte przez Biuro Polityczne KC WKP(b) i Radę Komisarzy Ludowych ZSRR. Akcję deportacyjną rozpoczęto w nocy z 12 na 13 kwietnia. Deportowanych rozsiedlono w Kazachstanie. 36 tys. wysiedlonych skierowano do pracy w kołchozach, 18 tys. w sowchozach, a 8 tys. umieszczono osiedlach robotniczych i przy budowie linii kolejowych.

Pozornie druga akcja deportacyjna była łagodniejsza od pierwszej. Złożyły się na to zarówno warunki klimatyczne (lutowa deportacja odbywała się przy siarczystym mrozie), jak i status wysiedlonych. O ile pierwsza wywózka klasyfikowała się wyłącznie do osad specjalnych o ciężkim rygorze, o tyle nowi zesłańcy, określani przez NKWD jako ”administratiwno-wysłannyje” podlegali przymusowemu przesiedleniu na nowe, wyznaczone miejsca stałego pobytu.

Kobiety, dzieci, starsze osoby…

Jednak w kazachstańskie stepy  rzucone zostały przeważnie kobiety, dzieci oraz osoby w podeszłym wieku. Ludzie nie przygotowani do ciężkiej pracy w gospodarstwach rolnych, życia w prymitywnych warunkach i surowym klimacie.

Wśród osób dotkniętych kwietniową deportacją liczebnie dominowali Polacy, ale w tym czasie wysiedlono też Żydów, Ukraińców i Białorusinów. Szczegółowe dane na temat składu narodowościowego tej grupy nie są dotąd znane.

mjm

Komentarze1
aby dodać komentarz
Skallesny2015-04-14 16:58 Zgłoś
A moich dziadków jakoś nie deportowano może dlatego że byli wyrobnikami u Branickich? Taką mam teorię.

Czytaj także

Katyń - zbrodnia precyzyjnie zaplanowana. Wspomnienia świadków

Ostatnia aktualizacja: 03.04.2019 08:15
- Do Kozielska zostałem przywieziony na początku listopada 1939 roku. W marcu buchnęła pogłoska, że wkrótce rozpocznie się likwidacja obozu – mówił prof. Stanisław Swianiewicz, jedyny ocalały więzień z transportu polskich oficerów do Katynia.
rozwiń zwiń

Czytaj także

W amerykańskich archiwach odkryto pierwszą relację z Katynia

Ostatnia aktualizacja: 07.01.2014 07:46
W środę nieznany do tej pory dokument zaprezentują historycy - zapowiada "Nasz Dziennik".
rozwiń zwiń

Czytaj także

Zesłani na wieczne osiedlenie

Ostatnia aktualizacja: 10.02.2019 06:03
- Sowieci dążyli do biologicznego wyniszczenia narodu polskiego na zajętych obszarach. Zniszczenia wszelkich śladów polskości poprzez deportacje ludności. To była ogromna akcja, która w czterech wywózkach objęła kilkaset tysięcy ludzi – powiedział prof. Paweł Wieczorkiewicz.
rozwiń zwiń